Werk je browser bij

Zo te zien gebruik je een verouderde of niet ondersteunde browser.
Gebruik een recente versie van één van de volgende browsers voor een optimale werking van deze website

Download Chrome Download Firefox Download Edge

Effe kijke

Korte recensies door onze medewerkers, met maximaal 5 sterren.

 Délicieux – Éric Besnard, F/B, 2021, 112’.

Erg leuke film die zich afspeelt in Frankrijk, in het jaar van de bestorming van de Bastille, 1789. De Franse revolutie is een feit, de pruiken kunnen af. Fijne eetfilm vooral, met veel prachtige stillevens van heerlijke maaltijdcreaties. Sympathiek en bijzonder gemaakt. Prachtige kostuums en mooie koetsen met paarden ervoor. Een lust voor het oog en het eerste Franse restaurant wordt geboren.
***** Peter

Als topkok Manceron eind 18e eeuw door de graaf wordt ontslagen laat hij zich door een mysterieuze vrouw verleiden te blijven koken. Zo ontstaat vlak voor de Franse Revolutie het eerste restaurant. Knap gemaakt, maar niet heel verrassend. De verhaallijntjes worden allemaal keurig afgerond. De alom aanwezige vrolijke muziekjes lagen me al snel zwaar op de maag, al wordt er soms wel knap met het surround geluid gewerkt. Een onderhoudende film.
***½ Ron

 Il Buco – Michelangelo Frammartino, I/F/D, 2021, 93’.

Mooi gemaakte film van een afdaling in een diepe grot in Zuid-Italië. De speleologen bootsen de omstandigheden na ten tijde van de ontdekking van deze grot in de zestiger jaren van de vorige eeuw. Het is allemaal heel sfeervol onder de grond, maar ook nogal vochtig. Boven de grond is het berglandschap prachtig, er overlijdt een oude herder. Het verband tussen het één en het ander ontging mij. Geen muziek, wel de geluiden van de grot en het vee. Beetje slaapverwekkend vond ik het wel.
*** Peter

 Bergman Island – Mia Hansen-Løve, F/B/D/S/MEX, 2021, 112’. 

Een stel, beiden filmmaker, huurt een huis op het eiland Fårö, waar Ingmar Bergman geleefd en gefilmd had. Hun relatie lijkt niet opperbest en zij zit met een soort writers block. Er ontstaat een film in een film waarbij fictie en haar eigen verleden door elkaar heen lopen. Fraai gefilmd en doordacht, het soort film waar recensenten dol op zijn, maar die mij volstrekt onberoerd heeft gelaten.
*** Ron

Elvis – Baz Luhrmann, AUS/VS, 2022, 159’.

De optredens van Elvis Presley waren indertijd niet ingetogen. De regisseur heeft aan deze biopic nog het een en ander aan sensatie toegevoegd. Het is een spektakel waarin Kolonel Parker terugblikt op hun samenwerking, maar ook als uitbuiter van een Elvis als slachtoffer wordt neergezet. De roots van de muziek worden wel duidelijk neergezet. De zwaar geschminkte Tom Hanks krijgt niet veel kans om te schitteren, Austin Butler overtuigt in de titelrol.
*** Ron

Eyimofe – Arie & Chuko Esiri, NGR, 2020, 116’.

Nigeriaanse film opgenomen in de hoofdstad Lagos. Een droevig stemmende film over de wanhoop en het gebrek aan geld bij de gewone man en vrouw. Er is alleen de hoop op een beter leven in Spanje of Italië. De realiteit is dat er weinig solidariteit is, het is echt ieder voor zich. De film volgt een man en een vrouw in de strijd om het bestaan. De film is kleurig en de vrouwen hebben steeds ander haar. Mooie mensen met een droevig en armoedig leven. Ik ben blij dat ik hier in het paradijs woon en word van zo'n film droevig en heel bescheiden.
**** Peter

Het leven in de hoofdstad van Nigeria is zwaar, zeker als je ook de zorg hebt voor enkele familieleden. We volgen elektricien Eyimofe en kapster Rosa, die dromen van emigratie. Een mooie kleurrijke en ingetogen film die deze levens intens in beeld brengt.
****½ Ron

 Leave No Traces – Jan Matuszynski, PL/CZ/F, 2021, 160’.

Polen, 1983: op weg naar het centrum van Warschau wordt de jonge student Grzegorz Przemyk gearresteerd en meegenomen naar het bureau, waar hij zo zwaar mishandeld wordt dat hij twee dagen later overlijdt. Zijn vriend Jurek is de enige getuige van de gebeurtenis. Samen met Grzegorz’ moeder Barbara besluit hij te vechten voor rechtvaardigheid en tegen de politie te getuigen. Aanvankelijk zijn de autoriteiten niet onder de indruk, maar wanneer meer dan twintigduizend burgers achter de kist van Grzegorz door de straten marcheren, veranderen ze hun tactiek. Ze zetten alle middelen in om Jurek en Barbara in diskrediet te brengen en te voorkomen dat er een rechtszaak komt. Een spannend politiek drama over een jongen die als getuige van politiegeweld plotseling staatsvijand nummer 1 wordt. De film is gebaseerd op een waargebeurd verhaal ten tijde van de Staat van Beleg in Polen, dat werd ingesteld door de communistische autoriteiten om de oppositie te onderdrukken. Heftige film, vooral als je je realiseert dat dit echt gebeurd is.
**** Astrid

Turn your body to the sun – Aliona van der Horst, NL, 2021, 93’.

Sana Valiulina gaat op zoek naar het verleden van haar vader. Hij werd in 1942 als Sovjetsoldaat krijgsgevangene en zat daarna 10 jaar in de Goelag Archipel. De briefwisseling tussen hem en zijn toekomstige vrouw staat centraal, met authentieke beelden op de achtergrond. Indringend, een gedeeltelijk bekend verhaal, maar dat 2 miljoen Russische krijgsgevangenen naar Siberië werden gestuurd wist ik niet.
**** Ron

 Nowhere special – Uberto Pasolini, I/RO/VK, 2020, 96’.

Wanneer John, een vijfendertigjarige glazenwasser, nog maar een paar maanden te leven heeft, probeert hij een nieuw, perfect gezin te vinden voor zijn driejarige zoon, vastbesloten om hem te beschermen tegen de vreselijke realiteit van de situatie. Mooi en triest verhaal, neem een zakdoek mee. 
**** Astrid

John is glazenwasser en woont in Noord-Ierland. Hij heeft een kleuter, Michael, die hij alleen opvoedt. John heeft een vorm van kanker die hem langzaam te gronde richt. John is een liefdevolle vader en zoekt een oplossing voor zijn zoontje, voor wanneer hij dood is. Michael is een schattig ventje, met grote bruine ogen. Het is allemaal heel zielig, maar ook een beetje bizar.
*** Peter

John is terminaal ziek en heeft als alleenstaande vader de zorg voor peuter Michael. We zien het proces van afscheid nemen van het leven en van zijn zoontje in de zoektocht naar een geschikt adoptiegezin. Het wordt mooi maar traag en af en toe zelfs kabbelend in beeld gebracht. Het samenspel van vader en zoontje is de kracht van de film, al wordt de vader wel erg perfect neergezet. En aan het eind komen de emoties toch wel.
***½ Ron

 Huda’s salon – Hany Abu-Assad, EG/NL/PS, 2021, 91’.

De Palestijnse Huda heeft een kapsalon in het door Israël bezette Bethlehem. Ze ronselt verraders onder haar klanten door ze te chanteren. Hoofdpersoon van de film is de jonge moeder Reem. De film is simpel gemaakt en toch spannend, dat is zeker een verdienste. Het is ook een sombere film met weinig lucht.
*** Peter

Reem leeft in bezet Palestijns gebied. Kapster Huda chanteert haar om voor de Israëlische geheime dienst te gaan werken. Dit is een spannende psychologische thriller met een boeiend gevecht tussen Huda en haar Palestijnse ondervrager. De film laat zien hoe iemand ongewild in een volstrekt uitzichtloze situatie kan belanden. Met toch nog een sprankje hoop aan het eind.
***½ Ron

To Olivia – John Hay, VK, 2021, 99’.
‘To Olivia' speelt zich af in de jaren zestig en vertelt het waargebeurde verhaal van Roald Dahl en actrice Patricia Neal. Zij verhuizen naar een afgelegen huis op het Engelse platteland om daar in alle vrede het gezin uit te breiden. Een ondenkbaar verlies binnen het gezin verandert echter alles. Dit zorgt ervoor dat Dahl en Neal, gespeeld door Hugh Bonneville en Keeley Hawes, erachter moeten zien te komen hoe ze nu nog met elkaar door kunnen leven.
***½ Astrid

Wheel of fortune and fantasy – Ryûsuke Hamaguchi, J, 2021, 121’.

Drieluik over relaties en terugkijken op hoe het ook had kunnen lopen. Er werd wel heel veel gepraat in de film en er was geen verband tussen de verschillende delen. Knap gemaakt, met mooie momenten, maar ik werd er niet door geraakt.
*** Ron

France – Bruno Dumont, F/D/I/B, 2021, 133’.

France is een bekende TV-persoonlijkheid met haar praatprogramma. Deze druk van deze beroemdheid wordt haar teveel, maar ze heeft meer problemen in haar leven. Dit is een aardig gegeven, maar doordat de narcistische hoofdpersoon nauwelijks diepgang krijgt en er nogal wat gebeurtenissen worden getoond die vooral bedoeld lijken om het verhaal op gang te houden, werd ik niet enthousiast van deze film. Léa Seydoux is een prima actrice, maar we zien wel heel veel dezelfde gekwelde peinzende blik.
*** Ron

Operation Mincemeat – John Madden, VK/VS, 2021, 128’.

Om een geallieerde invasie in 1943 op Sicilië enige kans te geven moet de Duitsers worden wijsgemaakt dat de inval elders plaats zal vinden. Er wordt door de geheime dienst een riskant plan bedacht, ‘Operation Mincemeat’. Dit is een keurige Britse boekverfilming met veel erbij gehaalde verwikkelingen. De film begon nogal stroperig, maar werd uiteindelijk toch spannend.
*** Ron

Lunana, a yak in the classroom – Pawo Choyning Dorji, BHT/CN, 2019, 110’.

Prachtige film, meteen een mooi verhaal en beelden van het land Bhutan waar ik verbaasd over ben dat zo’n wereld nog bestaat.
****½ Astrid

Een jonge onderwijzer wordt tegen zijn zin uit de hoofdstad van Bhutan overgeplaatst naar een zeer afgelegen dorpje hoog in de bergen. Hij leert daar een heel ander leven kennen en wij ook. Mooie film met prachtige natuurbeelden over tegenstellingen, tradities en levenslessen.
**** Ron

 El buen patrón – Fernando León de Aranda, E, 2021, 120’.

Javier Bardem speelt in deze film de directeur van een weegschaalfabriek, die trots is op de warme band met zijn werknemers. Die daar overigens zelf een heel andere kijk op hebben. Er zitten nogal wat onwaarschijnlijkheden in deze film. Het was me ook niet helemaal duidelijk of deze film nu bedoeld was als komedie of als sociaal drama, of als portret van een hypocriet mens. Soms flauw, niet geloofwaardig met weinig diepgang bij de personages. Maar het is altijd een genoegen om Bardem te zien acteren.
*** Ron

 Mothering Sunday – Eva Husson, VK/D, 2021, 104’.

Jane is dienstmeisje bij een aristocratische familie vrij kort na de Eerste Wereldoorlog. Ze gebruikt haar vrije dag voor een bezoek aan minnaar Paul, de zoon van een andere rijke familie. De film is traag en mooi gefilmd. Met veel sprongen in de tijd. Hierdoor bleef ik op afstand en liet de film me onberoerd. Ondanks de vele dramatische gebeurtenissen, jammer, er had naar mijn idee meer in gezeten.
*** Ron

 Piccolo corpo – Laura Samani, I/F/SLO, 2021, 89’.

Mooi verhaal, helaas vond ik de film erg beweeglijk doordat naar mijn idee de camera meeliep in plaats van dat deze stilstond bij de opname. Ik vond dit jammer omdat het mij stoorde bij het kijken.
***Astrid

Agata leeft in een vissersdorpje en wil haar doodgeboren baby een naam geven en een gewijd graf. Ze gaat op pad naar een afgelegen kapelletje en wordt begeleid door de jongen Lince. Mooi gefilmd in een klassieke Italiaanse stijl met fraaie landschappen en veel zwijgende momenten. Een liefdevol verhaal met wat ongeloofwaardigheden.
***½ Ron

Red Rocket – Sean Baker, VS, 2021, 130’.

Mickey was een pornoacteur, maar nu is hij zonder huis en baan. Hij keert terug uit Hollywood naar zijn ex-vrouw en schoonmoeder in Texas. Het leven gaat voor hem zeker niet van een leien dakje, maar de levenslust spat eraf. Echte sex ook en een fiets is zijn vervoermiddel. Ik vond het een heerlijke film, ongemakkelijk en spannend. Losers kan je deze mensen noemen, maar zijn we dat soms niet allemaal?
***** Peter

Mikey was 20 jaar pornoster, maar keert nu berooid terug bij zijn ex-vrouw in Texas. Hij heeft grootse dromen voor het opnieuw opstarten van zijn carrière en ziet mogelijkheden met een 17-jarige donutverkoopster. Maar als het geluk zich eenmaal tegen je heeft gekeerd ... Mooi en rauw sociaal drama dat een sterk beeld geeft van het leven aan de zelfkant, zeer onderhoudend.
**** Ron

Ninjababy – Yngvild Sve Flikke, N, 2021, 103’.

De alleenstaande Rakel blijkt al 6 maanden zwanger te zijn. Er is in haar ongestructureerde leven geen plek voor een kind. Ze visualiseert het kind als Ninjababy, een getekende stripfiguur en praat met hem. Er volgen talloze verwikkelingen in dit onconventioneel verfilmde stripverhaal. Met warmte gefilmd, boeiend en soms ontroerend.
**** Ron

After Yang – Kogonada, VS, 2021, 96’.

Yang is de levensechte robot die als oudere broer fungeert voor een in Amerika geadopteerd Chinees meisje. Als hij stuk gaat blijkt uit zijn geheugen dat hij een hele voorgeschiedenis had. Hoe menselijk kan een robot zijn? Bijzonder sfeervolle en ook mysterieuze film die boeiende vragen oproept over de toekomstige wereld. Mooi vormgegeven ook.
**** Ron

A Chiara – Jonas Carpignano, I/F, 2021, 121’.

De 15-jarige Chiara leidt een onbezorgd leven in een warme familie. Als haar vader plotseling moet onderduiken, gaat ze geleidelijk beseffen hoe hij zijn geld verdient. Dit is een boeiende film over kinderen van maffiosi, niet aldoor even subtiel, en iets te lang, maar wel spannend.
***½ Ron

Les Olympiades – Jacques Audiard, F, 2021, 104’.

Mooie Franse zwart-wit film over de zoektocht naar liefde. Over de tegenstelling tussen de onpersoonlijke flats in een buitenwijk van Parijs en de intimiteit die we zo nodig hebben. We volgen vier hoofdpersonen in hun zoektocht naar geborgenheid en een bevredigende dagbesteding in werk of studie. Er wordt met veel gevoel geneukt in de film, wanneer zie je dat nog? Maar er komt veel meer voorbij: een dementerende oma, onverwerkt verleden, drugsgebruik en pesten. Een rijke film uit het moderne leven gegrepen.
**** Peter

We volgen drie dertigers in een Parijse buitenwijk, twee vrouwen en een man. Ze worstelen met hun leven, werk, relaties en seksualiteit. Dit wordt sfeervol en met humor in zwart/wil verfilmd. De personages worden levensecht in beeld gebracht met al hun twijfels, en riepen bij mij sympathie op. Een boeiende film die me wist te raken.
**** Ron

 L’événement – Audrey Diwan, F, 2021, 100’.

Rond 1960 raakt studente Anne zwanger en ze heeft niemand om hierover te praten. Omdat abortus in Frankrijk strafbaar is, en ze toch haar studie wil afmaken, volgt er een lange en moeizame weg om de zwangerschap af te laten breken. De film neemt de tijd om het proces in beeld te brengen en dat is volgens mij ook wel nodig. Er zitten indringende beelden in deze boekverfilming die hem aangrijpend maken.
**** Ron

 Ali & Ava – Clio Barnard, VK, 2021, 95’.

Heerlijke film die zich afspeelt in een armoedig deel van een groezelige industriestad in Ierland. Er rijden zelfs nog paard en wagens rond. Veel gewone mensen en mensen uit alle windstreken. Maar toch vooral een film over de liefde, wat mij betreft het allermooiste thema. Vol kronkelige en logische onlogische wendingen tussen de geliefden. Veel close-ups van de hoofdpersonen en landschapsbeelden van de stad. Een traantje moest ik er wel bij wegpinken. De muziek in de film is geweldig en nodigt uit om te dansen. Van techno tot Bob Dylan.
***** Peter

Dit is een Brits sociaal drama over een gescheiden vrouw met een extreem rechtse zoon en een man van Pakistaanse afkomst die zich tot elkaar aangetrokken voelen. Hij woont nog samen met de vrouw met wie hij in scheiding ligt. Er volgen allerlei ontwikkelingen, niet heel verrassend, maar het is knap gedaan en de film wist me ook te ontroeren.
***½ Ron

 Die Wannsee Konferenz – Matti Geschonneck, D, 2021, 108’.

Op 20 januari 1942 vindt er een onthutsende bijeenkomst plaats aan de Wannsee bij Berlijn met vooraanstaande leden van het naziregime. Het gaat over de organisatie van de massamoord op de Joden. Van deze “Wannsee conferentie” is één exemplaar van de notulen overgebleven. Aan de hand hiervan is de film gemaakt, een historisch drama. Met verbijstering heb ik naar de film over deze vergadering gekeken.
**** Els

 Drive my Car – Ryûsuke Hamaguchi, J, 2021, 179’.

‘Drive my Car is voornamelijk gebaseerd op het gelijknamige korte verhaal van Haruki Murakami. De regisseur heeft er echter een 179 minuten lange film van gemaakt die met gemak drie kwartier korter had gekund. De repetities van een toneelstuk nemen een groot deel in beslag.’De perfect rijdende en zeer bescheiden chauffeuse Misaki had een voortreffelijke rol. De film heeft mijn hoge verwachtingen niet kunnen waarmaken.
*** Els

Een gevierde regisseur verliest zijn vrouw. Haar dood zit zijn artistieke ontwikkeling in de weg. Hij krijgt een zeer zwijgzame chauffeur toegewezen en als hij haar geleidelijk beter leert kennen gaat hij ook zijn eigen leven nader onderzoeken. De film is lang, dat stoorde me niet. Ik keek gefascineerd naar de boeiende dialogen en de overeenkomsten tussen het stuk ‘Oom Wanja’ en het verhaal van de hoofdpersonen.
****½ Ron

 Along the way – Mijke de Jong, NL, 2022, 80’.

Fatima en Zahra zijn als vluchteling op weg van Iran naar Europa. De 18-jarige tweelingzussen worden gescheiden van hun familie en filmen uiteindelijk in Kamp Moria op Lesbos de verhalen van medevluchtelingen. Een indringende, sterke speelfilm die het vluchtelingenverhaal persoonlijk en des te aangrijpender maakt. Gebaseerd op ware gebeurtenissen.
***** Ron

 Hit the road – Panah Panahi, IR, 2021, 93’.

In deze Iraanse road-movie reist een gezin, vader moeder en 2 zoons naar de grens. De ene zoon is volwassen, de andere een kind. We begrijpen geleidelijk een beetje waarom ze deze reis maken. De film raakte me niet echt. De landschappen zijn prachtig en het kleine jongetje speelt fantastisch.
*** Ron

 L’ennemi – Stephan Streker, B/F/L, 2020, 105’.
Het huwelijk van politicus Louis Durieux is gedrenkt in alcohol en drugs, plus nog het nodige geweld. Als Louis in een hotelkamer wakker wordt naast zijn dode vrouw, volgt er een mediaspektakel en twijfelt niemand aan zijn schuld. Een mooie, sfeervolle psychologische thriller, met overtuigend acteerwerk.
**** Ron

 Dealer – Jeroen Perceval, B, 2021, 104’.
Johnny is 14 jaar en zoon van een psychotische kunstenares. Hij dealt, maar als hij toevallig een bekende acteur leert kennen lijkt er hoop op een beter leven. Zijn verleden achtervolgt hem echter. Zeer indringende film met knap acteerwerk en een beklemmende sfeer. Goed gemaakt en boeiend, maar een naar verhaal.
***½ Ron

 Ich bin dein Mensch – Maria Schrader, D, 2021, 105’.

Bijzonder experiment met een robot als geliefde. Natuurlijk is de robotman Tom een gewoon mens, die doet alsof hij dat niet is. Het is een leuk kunststukje om zo te acteren. Robot Tom is voorgeprogrammeerd, maar blijkt ook te kunnen leren. Er wordt veel gefilosofeerd over het leven, daardoor is er veel leeswerk in de ondertiteling. Niet helemaal mijn film.
*** Peter

Alma is een workaholic bij een museum. Ze wordt als proefpersoon opgegeven om een zeer menselijke robot thuis uit te proberen. Helemaal geprogrammeerd op haar persoonlijke voorkeuren. Ze moet er niets van hebben, al is hij bijzonder charmant. Deze romantische komedie stelt enkele essentiële levensvragen, en is gewoon heerlijk om te zien.
****½ Ron

 The lost daughter – Maggie Gyllenhaal, GR/VK/VS, 2021, 122’.

Een psychologisch drama dat zich afspeelt op een Grieks eiland. Een vrouw van middelbare leeftijd komt er voor haar rust. Drukte van families met jonge kinderen, meisjes, brengen haar in flashbacks terug naar haar eigen moederschap met twee jonge dochters. Het is een broeierige en boeiende film waarin niet alles logisch is. Er is dreiging en verraad, liefde en lust. Er is diepgang en filosofie die ik soms moeilijk te begrijpen vond. Een prachtige film te zien op Netflix en nog beperkt in de bioscoop.
**** Peter

Een wat oudere hoogleraar brengt een vakantie door in Griekenland. Een groot gezelschap ergert haar, maar de jonge moeder die er deel van uitmaakt intrigeert haar. En roept herinneringen op aan haar eigen moederschap. Deze herinneringen verwarren haar en maken haar niet socialer. Ze wordt knap neergezet door Olivia Colman, haar keuzes zijn vaak niet te begrijpen en dat maakt haar geen innemende persoonlijkheid. Toch een boeiend regiedebuut.
***½ Ron