Werk je browser bij

Zo te zien gebruik je een verouderde of niet ondersteunde browser.
Gebruik een recente versie van één van de volgende browsers voor een optimale werking van deze website

Download Chrome Download Firefox Download Edge

Effe kijke

Effe kijkes zijn korte recensies geschreven door onze eigen medewerkers. We geven maximaal 5 sterren.

   Nomadland – Chloé Zhao, Verenigde Staten, 2020, 107’.

Melancholische film over een vrouw en haar herinneringen. Haar kleine camper is haar huis. Ze is graag op zichzelf en trekt door Amerika. Onderweg geniet ze van veel bijzondere landschappen. Bijzondere stenen, grote bomen, de kust en de zee. Soms heeft ze gezelschap van andere nomaden. Soms heeft ze werk. Soms woont ze voor korte tijd bij familie of vrienden. Liever is ze alleen met haar gedachten aan vroeger. Amerikaanse countrymuziek en de pianomuziek van Einaudi lieten mij wegdromen naar mijn eigen herinneringen. Bedwelmend mooi.
***** Peter

Fern leeft door omstandigheden in een camper, ze ontmoet veel andere nomaden en we leren haar geleidelijk beter kennen. Een prachtige dosering emoties en landschappen, met muziek van Einaudi maken hier voor mij een zeer ontroerend meesterwerk van. Wat een indrukwekkende film! En voor mij weer de eerste keer in een grote zaal.
***** Ron

   David Byrne’s American Utopia – Spike Lee, Verenigde Staten, 2020, 105’.

Een fantastische concertregistratie met veel bekende Talking Heads nummers, en ook nieuwere songs. Uitstekende muziek door prima begeleiders, met fraaie choreografie en belichting en ook nog een mij sympathieke boodschap. Voor mij was dit 7 kwartier genieten.
***** Ron

   Gunda – Viktor Kosakovskiy, Noorwegen, Verenigde Staten, Verenigd Koninkrijk, 2020, 93’.

Tedere film over het leven van de zeug Gunda en haar biggen. Zonder commentaar en in zwart-wit beelden zien we hoe Gunda praat met haar kroost en andersom. Voor de veehouders onder ons klinkt de varkenstaal bekend. Voor burgers is het waarschijnlijk spectaculair nieuw. Gunda geeft melk en de biggetjes groeien er lekker van. Tussendoor krijgen oude legkippen de gelegenheid te scharrelen in de buitenlucht en de poten eens echt te strekken. Koeien genieten in het voorjaar van hun eerste weidegang en helpen elkaar bij de bestrijding van vliegen. Gefilmde dierenliefde is het, voor mij had het wat educatiever gemogen.
**** Peter

   De Oost – Jim Taihuttu, Nederland, 2021, 137’.

‘De Oost’, een mooie Nederlandse film. Sfeervol verhaal met jonge jongens en verveling in de tropen. Hoofdrolspeler Johan de Vries lijkt een kopie van Rutger Hauer, stoere boy. In de film ook de zinloze gruwelijkheden van de oorlog in Indonesië, mijn ogen gingen dicht. Goed verteld en flashbacks die uitmonden in een spannend einde. Hier en daar wat onverstaanbaar en ondertiteld wanneer het eigenlijk niet nodig is. Heerlijk om weer eens in de bioscoop een film te zien op groot doek. Superfijn.
**** Peter

  Josep – Aurel, Frankrijk / Spanje / België, 2020, 71’.

De Catalaanse schilder Josep Bartoli vocht in de Spaanse burgeroorlog tegen Franco, en kwam na diens overwinning in een afschuwelijk Frans concentratiekamp terecht. Hij ontsnapt en overleeft dankzij de menselijke bewaker Serge, die dit verhaal aan zijn kleinzoon vertelt. In deze animatiefilm zijn de tekeningen van Bartoli knap geïntegreerd in het verhaal. Ik vond de film indrukwekkend, maar ook erg onrustig en rommelig, dat paste wel weer bij het onderwerp. Dit was een mij onbekend stukje geschiedenis.
***½ Ron   

   The human voice – Pedro Almodóvar, Spanje, 2020, 30’.

Het nieuwste werk van Almodóvar is een korte film in corona-omstandigheden. Een hoofdrol van Tilda Swinton als in de steek gelaten vrouw in een telefoongesprek met haar ex-minnaar. Fraai vormgegeven en spannend, ik bleef ademloos kijken.
***** Ron

   Just 6.5 – Saeed Roustayi, Iran, 2019, 131’.

Een Iraanse film die speelt in Teheran en nu eens niet gaat over het geloof. Maar over iets wat overal is, de verslaving aan drugs, over de kopers en de verkopers. Het is geen gewelddadige film in de zin van achtervolgingen en gebruik van wapens. Het geweld is subtieler: leven in een rioolbuis, met honderd man in een politiecel en een goed leven hebben dankzij geld verdiend met drugshandel.De film behandelt het thema drugs op een bijzondere manier en laat zien dat een simpele oplossing niet bestaat. De film is bijzonder spannend en laat je nadenken.
**** Peter

In deze spannende psychologische thriller zien we hoe de politie van Teheran probeert een grote drugsbaron te pakken te krijgen. Het machtsspel wordt realistisch en overtuigend in beeld gebracht. Met het oppakken van een persoon wordt het probleem echt niet opgelost met 6,5 miljoen drugsverslaafden in Iran. Ik heb genoten van deze film met een aantal onvergetelijke scènes.
***** Ron

   Kom hier dat ik u kus – Sabine Lubbe Bakker/Niels van Koevorden, Nederland, 2020, 100’.

Na het overlijden van haar moeder doet Mona er alles aan om haar omgeving te pleasen en gaat daarin aan zichzelf voorbij met de nodige gevolgen. Zeer indrukwekkend verhaal, ook als je het boek hebt gelezen, is het erg de moeite waard om te gaan kijken en het heeft mij niet teleurgesteld.
**** Astrid

Mona maakt het van jongs af aan iedereen naar de zin en cijfert zichzelf daarbij weg. Als er in haar latere leven ingrijpende gebeurtenissen plaatsvinden, speelt ze braaf haar rol. En dat gaat wringen. Een aangrijpende, knap gespeelde film met herkenbare patronen.
**** Ron

   The assistant – Kitty Green, Verenigde Staten, 2019, 87’.

Een stille hint naar ”Me too”, zal het ooit veranderen dat is de vraag waarmee je deze film verlaat. Daarom alleen al de moeite waard, maar ook door het prima acteerwerk van de hoofdrolspeelster.
***½ Astrid

De film 'The assistant' heeft dagen bij me rondgehangen. De baas komt net als de slachtoffers niet of nauwelijks aan bod. Jane was nieuw in het bedrijf en constateert al gauw dat er dingen spelen die het daglicht niet velen. Het is net als nieuwe bezems, als het niet lukt om schoon te vegen dan pas je je aan en Jane dreigt daardoor verzwolgen te worden door de zwijgcultuur van haar bedrijf. Ik vond het een film waar de spanning achteraf nog hoger was dan tijdens de film zelf.
**** Els

Een erg sterke, beklemmende film over het werk van een jonge vrouw die als assistente werkt voor de baas van een filmmaatschappij. Dat hij zich vergrijpt aan talloze jonge vrouwen komt niet in beeld, maar iedereen is er van op de hoogte. Dat zij zich eraan stoort vindt geen enkele weerklank in de door en door verziekte sfeer in dit bedrijf. Een film die deze sfeer indringend toont met een uitstekende hoofdrolspeelster die de film draagt, en door de nuances in haar spel ook boeiend houdt.
***** Ron

   Corpus Christi – Jan Komasa, Polen / Frankrijk, 2019, 116’.

Een Poolse prachtfilm. Met in de hoofdrol geen lieverdje, hij zit aanvankelijk in een jeugdgevangenis. Door zijn belangstelling voor het Katholieke geloof ziet hij kans om in een klein dorpje tijdelijk de zieke priester te vervangen. De film is spannend en het gaat ergens over. De jonge priester put mooi uit zijn eigen ervaringen en is kritisch op wat er om hem heen gebeurt. Hij is een stoere priester: 'vergeving is houden van', die heb ik onthouden.
***** Peter

Een jonge crimineel doet zich na zijn vrijlating in een dorpje voor als invalpastoor. Door zijn opstelling haalt hij oud zeer naar boven, maar maakt zich ook al snel geliefd. Een mooie film naar een waargebeurd verhaal, weet te overtuigen en ontroeren. De hoofdrolspeler is prima gekozen.
***** Ron

   Hope – Maria Sødahl, Noorwegen / Zweden, 2019, 130’.

Anja en Tomas zijn al jaren bij elkaar en hebben samen 3 kinderen. Ze hebben allebei een druk leven en zijn nogal uit elkaar gegroeid. Als zij een ernstig hersentumor blijkt te hebben, en door de artsen weinig hoop krijgt, moeten ze hun relatie en de onderlinge gevoelens wel nader onderzoeken. Prachtige, ingetogen, maar toch zeer aangrijpende film. Naar ware gebeurtenissen, de regisseur vertelt min of meer haar eigen verhaal.
**** Ron