Effe kijke

Effe kijkes zijn korte recensies geschreven door onze eigen medewerkers. We geven maximaal 5 sterren.

    The Sisters Brothers – Jacques Audiard, Frankrijk, 2018, 121’.

Eli en Charlie Sisters zijn twee broers die als huurmoordenaars door het wilde westen trekken. Het is een Western waarin niet alleen bloed vergoten wordt, maar waar ook de humor een grote rol speelt. Zo genoten van de zachtere Eli die het tandenpoetsen ontdekt. Ga lekker ontspannen kijken!
**** Els

Fijne Western in de tijd van de goudkoorts. Twee cowboybroers, mooie paarden, geen koeien, laten ons niet alleen de uiterlijkheden zien van het nieuwe land, maar ook hun twijfels en gevoelens. Afgewisseld met meedogenloze revolvergevechten en veel humor. Hoe loopt het af? Heel bijzonder en in stijl met deze prachtige film!
**** Peter

De broers Eli en Charlie zijn huurmoordenaars in het Wilde Westen. Ze zoeken iemand die omgelegd moet worden, maar als ze hem vinden zijn er wat complicaties. Dit is een prachtige film die elementen uit het westerngenre combineert met menselijkheid en psychologische gelaagdheid. Mooie beelden, prima acteerwerk, prachtige dialogen met soms spitse humor, ook het nodige geweld en één wegkijkmomentje. Maar ik vond hem indrukwekkend!
****½ Ron

 

   De dirigent – Maria Peters, Nederland, 2018, 137’.

De film duurt 137 minuten en ik heb me geen minuut verveeld, het was zelfs jammer dat de film afgelopen was. Het verhaal gaat over de droom van Antonia Brico om dirigent te worden. In de mannenwereld eind jaren ’20 is dit een onmogelijkheid en ze krijgt heel wat tegenstand te verduren. Prachtig gespeeld, goed geacteerd.
**** Els

 

   Niemand in de stad – Michiel van Erp, Nederland, 2018, 102’.

Philips studeert en is lid van een studentenvereniging. We zien zijn vrienden en vriendinnen de overgang maken naar een volwassen leven. Dat is niet aldoor makkelijk, en je los maken van je ouders al helemaal niet. En na de studie volgt er alweer een heel ander leven. Ik zag een mooi verhaal, met knappe sfeerbeelden en sterk acteerwerk. En ook nog ontroering! Absoluut de moeite waard.
**** Ron

 

   Buddy – Heddy Honigmann, Nederland, 2018, 86’

Dit is een hartverwarmende, ontroerende documentaire over hulphonden. Veelal gefilmd op ooghoogte van de honden. Je leert een aantal mensen met een beperking, hun omstandigheden en hun honden beter kennen. En de relatie tussen deze mensen en hun honden. Ik wist niet dat er zoveel andere hulphonden waren naast de blindengeleidehonden. Absoluut de moeite waard om te bekijken.
****½ Ron

 

   Das schweigende Klassenzimmer – Lars Kraume, 2018, Duitsland, 111’.

Kurt en Theo zien schokkende beelden over de Hongaarse Opstand in 1956. Uit solidariteit besluiten ze om met de gehele eindexamenklas één minuut stilte te houden. Wat die ene minuut stilte allemaal te weeg brengt, is ongelooflijk. Een zeer aangrijpende en waargebeurde geschiedenis. Deze film zal lang blijven hangen.
***** Els

 

   The favourite – Yorgos Lanthimos, Ierland / Verenigd Koninkrijk / Verenigde Staten, 2018, 119’.

Terwijl de Engelsen in oorlog zijn met de Fransen, speelt er zich op het koninklijk hof nog een oorlog af: die tussen de labiele paranoïde Britse koningin Anne, haar belangrijkste adviseur Sarah en het ambitieuze kamermeisje Abigail. Het acteerwerk is prachtig, kostuums zijn erg fraai, humor is er volop… voor mij had het iets korter gekund.
***½ Els

Nooit zag ik zo'n bijzondere kostuumfilm. De vrouwen in prachtige jurken en mantels, de mannen opgemaakt en met weelderige pruiken. De vrouwen zijn de mannen duidelijk de baas. Schitterende decors, regelmatig in supergroothoek formaat gefilmd. Mooie rol voor 17 tekeningkonijnen. Prachtig spel tussen de koningin van Engeland en twee vrouwen die strijden om de macht. Heerlijke film waarin grove taal en sex een openlijke rol spelen. Vulgair en delicaat tegelijk, een film waarvan ik heb gesmuld.
***** Peter

Begin 18e eeuw regeert de labiele, ziekelijke koningin Anne over Engeland, gesteund door haar vriendin Lady Sarah. Een nieuwe dienares wordt door Sarah aan het hof geïntroduceerd, en deze Abigail ziet hiermee een kans om weer bij de aristocratie terug te keren. Er barst een keiharde machtsstrijd uit. Prachtig qua aankleding, acteren, sfeer en camerawerk, en met flink wat, soms zwarte, humor.
****½ Ron

 

   Colette – Wash Westmoreland, Verenigd Koninkrijk / Verenigde Staten, 2018, 111’.

Dit is een biopic over de schrijfster die rond 1900 populaire boeken schreef, die werden uitgebracht onder de naam van haar man. We zien hoe Colette geleidelijk zelfstandiger wordt en eigen keuzes gaat maken. Een boeiend tijdsbeeld, een aansprekend verhaal en mooi acteerwerk van Keira Knightley.
**** Ron

 

   Bohemian rhapsody – Bryan Singer, Verenigd Koninkrijk / Verenigde Staten, 2018, 134’.

Het is moeilijk een recensie te schrijven over deze film. Ben je een fan van Queen, dan geniet je van al deze prachtige muziek. Ben je geen fan, dan wil je deze film niet zien! De film laat prachtige optredens zien, met een goede hoofdrolspeler. Maar biedt verder weinig nieuwe inzichten, en er wordt niet zuinig omgegaan met emoties. Voor liefhebbers van Queen een must, die hen niet zal tegenvallen!
***½ Ron

 

   Eighth grade – Bo Burnham, Verenigde Staten, 2018, 93’.

In de Verenigde Staten zit Kayly in de hoogste brugklas en is actief op de sociale media. Ze is introvert en niet geliefd bij haar klasgenoten. Haar gescheiden vader doet erg zijn best, maar meestal net op de verkeerde manier. Ik vond dit een mooie film met knap spel en veel pijnlijke situaties. De hoofdpersoon wist me flink te raken met haar optimistische doorzettingsvermogen.
**** Ron

 

   Roma – Alfonso Cuarón, Mexico / Verenigde Staten, 2018, 135’.

Een film in zwart-wit spelend in Mexico-stad. Een gegoede familie maakt gebruik van vrouwen voor de huishouding. Omgevingsgeluid speelt een grote rol in de film: een aardbeving, een studentenopstand, het geluid van de zee. Het is net een natuurfilm zonder voice-over. Een bijzonder liefdevol portret van een leven in de grote stad. Werkelijk prachtig op het grote doek met dolby surround.
***** Peter

Een dienstmeisje woont in bij een gezin met 4 kinderen. Er gebeurt niet heel veel in deze trage film, met rustige brede camerabewegingen. De zwart/wit-beelden zijn prachtig, er wordt optimaal gebruik gemaakt van het surroundgeluid. Toch vond ik de film meer vorm dan inhoud hebben, een genot om naar te kijken, maar wat wil de regisseur ons nu precies vertellen? Daarover, en over het autobiografische karakter van de film moet je meer lezen om optimaal te kunnen genieten en veel achtergronden worden bekend verondersteld. Daar schiet de film zelf voor mij iets in tekort.
**** Ron 

 

   Woman at war – Benedikt Erlingsson, IJsland, 2018, 101’.

Een bijzondere film over de milieuactiviste Halla. In haar dagelijks leven is ze koordirigent, het is zo’n tegenstelling met haar milieuactiviteiten. Prachtige beelden van de natuur in IJsland, boeiende achtervolgingen met drones. Ik vond het verhaal over een zo gewenste adoptie een beetje vreemd, het was er voor mijn gevoel een beetje met de haren bijgetrokken. Maar in de film zit humor en is zeker de moeite waard.
***½ Els

Een milieu-activiste pleegt aanslagen op IJslandse hoogspanningsmasten. Ze is ook een vriendelijke leidster van een koor die op het punt staat een Oekraïense kleuter te adopteren. Deze film heeft een hedendaags thema en combineert dit met licht absurdistische humor. Dit maakt de film voor mij perfect. Grote aanrader dus!
***** Ron

 

   Blaze – Ethan Hawke, Verenigde Staten, 2018, 129’.

We zien fragmenten uit het leven van een Amerikaanse countryzanger, in een rustig tempo, met fraaie beelden en goede muziek. De muzikant Blaze Foley had echt geleefd, ik had nooit van hem gehoord, hoewel bekende zangers nummers van hem hebben opgenomen. Niet heel erg verrassend, wel zeer onderhoudend.
**** Ron

 

   Becoming Astrid – Pernille Fischer Christensen, Zweden / Denemarken, 2018, 123’.

Dit is een ontroerende speelfilm over een Zweedse jonge vrouw die op jonge leeftijd onbedoeld zwanger wordt en moeilijke keuzes moet maken. Dat het hierbij om een deel van het leven van schrijfster Astrid Lindgren gaat wordt knap door het verhaal heen gevlochten. De beelden zijn soms onnodig schokkerig, en het slot werd wel erg zoetig in beeld gebracht. Dit is detailkritiek, want de film wist me flink te raken.
**** Ron

 

   Jij bent mijn vriend – Peter Lataster / Petra Lataster-Czich Nederland, 2018, 77’.

Na DE KINDEREN VAN JUF KIET volgen we nu uit hetzelfde klasje Branche, een van de leerlingen uit Macedonië. Vriendschap staat centraal, ook als hij naar een gewone basisschoolklas gaat. De verrassing is er een beetje af, na de eerste documentaire, toch zijn het vertederende beelden, steevast op ooghoogte van de kinderen gefilmd.
*** Ron

 

   Beautiful boy – Felix van Groeningen, Verenigde Staten, 2018, 120’.

Zeer aangrijpende Amerikaanse film over vader David Sheff en zoon Nic van de Belgische regisseur Felix van Groeningen. Nic raakt verslaafd aan harddrugs. David strijdt voor zijn zoon. Beelden uit heden en verleden maakten op mij een verpletterende indruk. Zelden zo'n hartverscheurende film gezien sinds Christiane F. - Wir Kinder vom Bahnhof Zoo.
***** Peter

Als er een afstand ontstaat tussen journalist David en zijn tienerzoon Nic, blijkt dat de zoon zwaar drugsverslaafd is. Wat kun je als vader het best doen om je zoon te helpen in zo’n situatie? Loslaten misschien? Een mooie, aangrijpende film, die nergens sentimenteel wordt. Met prachtig acteerwerk.
****½ Ron

 

   Widows – Steve McQueen, VK/VS, 2018, 129’.

Superspannende multicultithriller van Steve McQueen, de Amerikaanse regisseur die in Amsterdam woont. Vrouwen, weduwen, spelen de hoofdrol, Veronica is Afro-Amerikaanse, Linda heeft Latino roots en Alice is een uitzonderlijk lange blanke vrouw. Samen plegen ze een, door hun mannen al voor hun onverwachte dood gedetailleerd beschreven, overval. Amerikaanse politiek, grove misdaadmanieren, vette Amerikaanse auto's die onder de metrolijn rijden en de skyline van Chicago maken voor mij van de film een prachtig, Amerikaans spektakel.
***** Peter

 

   Liebe in den Gängen – Thomas Stuber, Duitsland, 2018, 125’.

Chris vindt werk in een groothandel in het magazijn. Hij leert vriendelijke andere mensen kennen en de afstandelijke Marion. Eigenlijk is voor de hoofdpersonen het werk de rustige en veilige plek in hun leven, al blijven de achtergronden van de anderen vaag. De film neemt zijn tijd, er is meer sfeer dan verhaal, ik hield er een zeer warm gevoel aan over.
****½ Ron

 

   The wife – Björn Runge, Verenigd Koninkrijk / Zweden / Verenigde Staten, 2017, 100’.

Mooie film met in de hoofdrollen Glen Close en Jonathan Pryce, beide zeer goed gespeeld. De echtgenote van het stel heeft zich altijd gevoegd naar haar man, hij is groot en bekend geworden op haar kwaliteiten en prestaties zonder dat de buitenwereld dit weet en daardoor heeft zij zich ernstig tekort gedaan.
**** Astrid

Een schrijver krijgt te horen dat hij de Nobelprijs voor de literatuur heeft gewonnen. Er komt heel wat bij kijken als dat gebeurt. De vrouw van de schrijver houdt hem de hand boven het hoofd en als ze dan werkelijk naar Stockholm gaan om de prijs op te halen, besluit “The Wife’ haar eigen keuze te maken.
Prachtig geacteerd.
**** Els

Mooie film over de schrijver Joe Castleman die de Nobelprijs voor de literatuur krijgt in Noorwegen. Hij blijkt een geheim mee te dragen waarmee hij zichzelf helemaal vereenzelvigd heeft. Actrice Glenn Close speelt een prachtige rol als Joe's vrouw Joan die in Oslo langzamerhand beseft wat haar is aangedaan. Heerlijke vrouwvriendelijke film.
**** Peter

Joe Castleman krijgt de Nobelprijs voor literatuur en reist met zijn vrouw Joan en hun kinderen naar Zweden. Joan heeft altijd de rol van de ondersteunende vrouw gespeeld en dat was niet altijd makkelijk. Zeker niet in deze situatie en we merken geleidelijk wat daar de reden voor is. Ik vond de film wat toneelmatig en eigenlijk niet heel verrassend. Er wordt goed geacteerd, en dat is een genoegen om te bekijken Toch had ik er meer van verwacht.
***½ Ron

 

   Wildlife – Paul Dano, Verenigde Staten, 2018, 104’.

Wildlife is gebaseerd op de roman met dezelfde naam door Richard Ford voor het eerst gepubliceerd in 1990. Ontroerende film, goed geacteerd, geeft een duidelijk beeld over het leven in de jaren '60 van de vorige eeuw in Amerika.
**** Astrid

Een mooie melancholische film over een Amerikaans gezin met één zoon in de jaren zestig van de vorige eeuw. Een tijdsbeeld maar ook een film over de strijd om het dagelijkse bestaan, gezien door de ogen van zoon Joe. Herkenbaar voor mij en mooi klein gehouden met veel ruimte voor overpeinzingen.
**** Peter

Joe is 14 jaar, en het is 1960. Zijn vader is werkloos en zijn ouders beleven een huwelijkscrisis. We zien de situatie vanuit het perspectief van de jongen. Een mooie, ontroerende film, die een goed tijdsbeeld geeft en waarin knap geacteerd wordt.
****½ Ron

 

   The kindergarten teacher – Sara Colangelo, Verenigde Staten, 2018, 96’.

Een kleuterleidster heeft een 5-jarige leerling die gedichten maakt. Zelf krijgt ze in haar poëzieklasje weinig lof. Ze gaat ernstig aan het jongetje trekken, en gaat daar heel erg ver in. De leerkracht is niet sympathiek, en dat wordt door Maggie Gyllenhaal knap gespeeld. Ik vond het een intrigerende film, die me ergerde, maar ook boeide.
**** Ron

 

   Leave no trace – Debra Granik, Verenigde Staten / Canada, 2018, 109’.

Tom leeft met haar vader in een natuurpark. Hij is een veteraan met PTSS-verschijnselen en kan geen mensen om zich heen hebben, behalve zijn dochter. Als ze worden opgepakt wordt geleidelijk duidelijk dat het meisje andere dingen nodig heeft dan haar vader. Een prachtig verhaal over een vader/dochterrelatie en loslaten. Vooral de jonge actrice speelt uitstekend. Hoewel zij wel onwaarschijnlijk vriendelijke medemensen ontmoeten vond ik dit een ontroerende film die me flink heeft geraakt.
****½ Ron

 

    The ancient woods – Mindaugas Survila, Litouwen / Estland / Duitsland, 2017, 85’.

Dit is een zeer bijzondere natuurdocumentaire over een oerbos in Litouwen. We zien prachtige beelden zonder dat er commentaar bij geleverd wordt. Met dus alleen natuurlijke achtergrondgeluiden. Dit werkt onthaastend en indringend. Al snel in de film zie je een wolf door de sneeuw lopen, je hoort zijn stappen in de knisperende sneeuw, dit zet meteen de toon voor deze prachtig gefilmde documentaire.
**** Ron

 

    Gräns – Ali Abbasi, Zweden / Denemarken, 2018, 110’.

Een film die zich voornamelijk afspeelt in de bossen van Zweden. Een persoon die mij erg aan Gollem deed denken speelt de hoofdrol. Deze persoon heeft een dierlijk reukorgaan waarmee gevoelens als schuld, schaamte en angst geroken kunnen worden. Handig wanneer je bij de douane werkt. De film verkent onder meer het dierlijke in de mens, welke eigenschappen maken een mens van je en de mythologie in de Skandinavische landen. Een zeer originele film, knap gemaakt, boeiend en zeer onvoorspelbaar. Voor de liefhebber die meer van iets superbijzonders houdt dan van iets doorsnee moois.
***** Peter

Tina heeft een bijzondere gave, ze ruikt emoties bij mensen. Dat komt van pas in haar werk bij de douane. Ze ziet er ook ongewoon uit, en als ze iemand ontmoet met dezelfde uiterlijke kenmerken ontvouwt zich een heel bijzonder verhaal. Over identiteit, anders zijn, kindermisbruik, Scandinavische mythen en menselijkheid. Een film om nog lang over na te denken.
**** Ron

 

   Werk ohne Autor – Florian Henckel von Donnersmarck, Duitsland / Italië, 2018, 188’.

Wat een indrukwekkende film, ik was er ondersteboven van. Heb al veel films over de oorlog gezien en steeds weer komt er een nieuw verhaal naar boven. Zo mooi zoals alles in deze film in elkaar grijpt en dat aan het eind een soort eerbetoon aan “tante Elisabeth” wordt gebracht. Je vraagt je af of het allemaal waar is zoals het gelopen is, het verhaal is gebaseerd op het leven van Gerhard Richter … je zou het zelf niet eens zo kunnen bedenken. De film duurde ruim drie uur, maar het was voorbij voor je er erg in had.
***** Els

WERK OHNE AUTOR  is een film die me van het begin tot het eind geboeid heeft. Het is een mooi stuk geschiedenis en daarbij wat er met mensen in en na een oorlog kan gebeuren. Omdat de film een aantal generaties neerzet en vertelt over een langer tijdsbestek krijg je inzicht hoe oorlog generaties lang invloed heeft. Het verhaal laat ook zien wat kunst met mensen doet. Kunst laat zien dat we niet weg moeten kijken (“Never look away”). Door kunst te gebruiken om een probleem weer te geven, kun je laten zien wat het probleem is. Een prachtige film!
**** Hennie

De film begint in de Tweede Wereldoorlog met de deportatie van een geestesziek meisje. Ik vond dat dit weinig subtiel in beeld werd gebracht, maar toen het verhaal hierna haar jonge neefje volgde, dat kunstenaar werd, begreep ik dat het begin niet anders verteld kon worden. Het is een prachtige film over de zoektocht naar de eigen identiteit, integriteit en liefde in het na-oorlogse Duitsland. Voor mij klopte alles aan deze film en hinderde het mij niet dat hij erg lang is. Een film om achteraf nog eens uitgebreid over na te denken of te praten. En dus een grote aanrader!
***** Ron

 

   Shoplifters – Hirokazu Kore-Eda, Japan, 2018, 121’.

Een gezin woont bij oma en neemt een peutermeisje op, dat voor haar huis zit. Ze houden zich in leven door kleine winkeldiefstallen. De vraag komt op of het gezin wel een gezin is, en het antwoord wordt ons geleidelijk getoond. Een warme, rustige film, waarin het verhaal zich traag ontvouwt, in het begin wel erg traag, trouwens. Deze film heeft meer sfeer dan verhaal en laat mooi zien dat waarheid en werkelijkheid voor een groot deel bepaald worden door het perspectief waarmee je ernaar kijkt.
**** Ron

 

   Cold war – Pawel Pawlikowski, Polen / Frankrijk / Verenigd Koninkrijk, 2018, 88’.

Indrukwekkende film over twee Poolse geliefden die elkaar ontmoeten in 1949, elkaar meerdere malen uit het oog verliezen en weer opnieuw ontmoeten. COLD WAR is een zwart-wit film wat erg goed bij het verhaal past.
***** Astrid

Prachtige film noir in zwart-wit met een echte femme fatale. De film speelt aanvankelijk in Polen na de tweede wereldoorlog. De twee hoofdpersonen zijn een muzikant en leraar en een zangeres en leerling. Volwassen mensen die zich enorm tot elkaar aangetrokken voelen. Achter het ijzeren gordijn, maar ook later lukt het niet om echt voor elkaar te kiezen. Deze strijd en pijn wordt schitterend verbeeld en ondersteund met traditionele muziek en later met jazz.
**** Peter

Als ik een film zie over een hartstochtelijke liefdesrelatie, waarbij mensen zelfs hun leven riskeren voor die relatie, dan verwacht ik de passie van het scherm te zien spatten. Helaas niet in deze film. Hij is ook nogal afstandelijk gefilmd in fraai en sfeervol zwart-wit, en fragmentarisch opgebouwd. Dat hielp mij ook niet om meegesleept te worden door het verhaal.
** Ron

 

   Kursk – Thomas Vinterberg, België / Luxemburg, 2018, 117’.

Het (ware) verhaal over de gezonken en geëxplodeerde onderzeeër De Kursk in 2000, door het eigenwijze gedrag zijn er mensenlevens geofferd die misschien gered hadden kunnen worden.
****½ Astrid

De film begint met een trouwerij waardoor de matrozen waar het in de film om gaat als het ware gepresenteerd worden. Met kippenvel heb ik soms naar de film gekeken, ongelooflijk dat de levens van de matrozen geofferd worden omdat de Russische top geen buitenlandse interventie wenst, terwijl ze zelf met ondeuglijk materiaal pas na een tijd een hulppoging gaat doen. Mooi om het verhaal uit 2000 eens te zien, het heeft indertijd grote indruk op me gemaakt.
**** Els

 

   Girl – Lukas Dhont, België, 2018, 100’.

In Girl zie je goed hoe zwaar het traject is om van jongen naar meisje te veranderen. En terwijl die transitie in gang gezet is, gaat Lara ook naar de balletacademie. Lessen daar zijn pittig. Haar vader staat positief in het geheel, moeder vind ik de grote afwezige, waarom wordt ze in het geheel niet genoemd? Ik zag heel veel ballettraining, situaties thuis met vader en broertje, maar geen schoolleven buiten het ballet. Voor mij is de film niet compleet.
*** Els

Lara is als jongen geboren, maar voelt zich een meisje en begint een hormoonkuur, in aanloop naar een geslachtsveranderende operatie, terwijl ze ook een zware balletopleiding volgt. Dat is veel te veel voor haar, en niemand grijpt in. Dat vond ik wat onwaarschijnlijk, ik mag hopen dat er in zo’n situatie iets meer psychische begeleiding wordt geboden. Er wordt, met name door de hoofdrolspeler, erg knap geacteerd, maar voor mijn gevoel zat er teveel drama in de film. Het thema is voor mij meer hoe je om zou moeten gaan met een zo vreselijk gedreven kind, dan het tonen van een transgenderproces.
***½ Ron

 

    Transit – Christian Petzold, Duitsland / Frankrijk, 2018, 102’.

Frankrijk wordt ingenomen en vluchtelingen proberen via Marseille uit het land weg te komen. Georg probeert met de papieren van een overleden schrijver naar Mexico te reizen. Maar als hij diens vrouw ontmoet verandert hij zijn plannen, een paar keer zelfs. Ik moest even wennen aan een oorlogsverhaal uit WO II, dat is omgezet naar de huidige tijd, maar de sfeer en de wanhoop van vluchtelingen is van alle tijden en raakte me diep. Ik vond dit een zeer indrukwekkende film, die vragen oproept, maar ook niet alle antwoorden geeft.
***** Ron

 

   Sir – Rohena Gera, India, 2018, 96’.

Dit is een romantische Indiase film over de geleidelijk groeiende liefde tussen een jongeman van goede komaf en zijn dienstmeisje. Een onmogelijke liefde dus, want zij zou nooit worden geaccepteerd door zijn omgeving. De film gaat ook over amibities en het nastreven van dromen. Niet heel verrassend, de film neemt de tijd en we zien veel couleur locale. Maar wel zeer onderhoudend!
**** Ron

 

   I am not a witch – Rungano Nyoni, Verenigd Koninkrijk/Frankrijk/Duitsland/Zambia, 2017, 93’.

Na een incident in haar dorp wordt de negenjarige Zambiaanse Shula beschuldigd van hekserij. Tijdens de korte rechtszaak wordt ze schuldig bevonden en verbannen naar een heksenkolonie. Haar nieuwe leven bestaat uit werken op het land met de andere heksen en als een attractie te worden bekeken door toeristen.
Regisseuse Rungano Nyoni koos voor de heksenkampen als achtergrond voor haar verhaal over verzet tegen onderdrukking en vrijheid, en verbleef zelf een maand als gast in een van de oudste kampen ter wereld. Voor haar debuutfilm I AM NOT A WITCH werkte ze samen met een cast van amateurs.
Indrukwekkende film
**** Astrid

Een negenjarig meisje wordt er in Zambia door dorpsgenoten van beschuldigd een heks te zijn en ze komt in een soort reservaat bij andere heksen terecht. Met een lint op hun rug om te voorkomen dat ze wegvliegen. Iemand probeert geld te verdienen aan haar hekserij. Dit licht surrealistische verhaal is gebaseerd op ware gebeurtenissen en wordt met verfrissende nuchterheid getoond.
***½ Ron

 

   Love, Simon – Greg Berlanti, Verenigde Staten, 2018, 110’.

Amerikaanse romantische high school-komedies zijn niet mijn favoriete genre. Toch heb ik erg genoten van LOVE, SIMON omdat de film gaat over Simon, die verliefd wordt op een andere jongen, die hij via de mail kent. En daar wordt temidden van diverse genre-cliché’s heel normaal over gedaan. Nu eens geen tobberige problematische film over het uit de kast komen. Ik vond de film heel verfrissend, en hij raakte me flink.
**** Ron

 

 

 

 

 

Bezig met laden