Effe kijke

Effe kijkes zijn korte recensies geschreven door onze eigen medewerkers. We geven maximaal 5 sterren. 

   The Lighthouse – Robert Eggers, Canada / Verenigde Staten, 2019, 109’

Een rots in zee is uitgerust met een vuurtoren. De ligging is ver van de bewoonde wereld. Met een boot worden twee vuurtorenwachters afgezet. Ze gaan er samen voor zorgen dat het licht van de vuurtoren brandt. Er is een duidelijke hiërarchie, de oudste, Tom, is de baas over de jongste, Ephraim. De film is In zwart-wit in een vierkant kader. Er is veel ruzie tussen de twee en veel onstuimig weer. Mythische verschijnselen spelen een verwarrende rol. De ruige omstandigheden zijn bijzonder mooi in beeld gebracht. Ik raad je vooral aan om zelf te gaan kijken, mijn mening doet er helemaal niet toe. Maar als je het toch wilt weten vond ik het allemaal nogal ongeloofwaardig ondanks alle sfeer.
*** Peter

Twee mannen en een vuurtoren, en het beloofde schip dat hen niet ophaalt. De oplopende spanningen tussen baas en knecht worden sfeervol in beeld gebracht in zwart/wit en een bijna vierkant beeldformaat. Met constante ontregelende geluiden. Het leidt tot een onontkoombaar slot, dat toch nog verrassend is. Erg knap en beklemmend.
****½ Ron

 

   Richard Jewell – Clint Eastwood, Verenigde Staten, 2019, 131’.

De nieuwste film van regisseur Clint ‘Dirty Harry’ Eastwood (89 jaar). Richard Jewell is beveiliger tijdens de Olympische Spelen in Atlanta. Hij heeft een overijverige taakopvatting die niet door iedereen gedeeld wordt. Hij is bovendien 'een maatje meer' en hij wordt niet altijd even serieus genomen. Wanneer hij op een feestterrein een onbeheerde rugzak ziet staan trekt hij zijn conclusie. Het mooie van de film vond ik dat mijn sympathie niet bij Richard was en ook niet bij de agenten van de FBI die hem lastig vallen. Richard is het type loser, de agenten zijn vervelend arrogant. De film hield mij in de ban en ontroerde mij toch terwijl de afloop niet verrassend was.
**** Peter

Dit is een film over een simpele beveiliger die in 1996 bij de Olympische Spelen in Atlanta een bom ontdekte net voor hij ontploft, en meer slachtoffers heeft voorkomen. Hij wordt op grond van zijn persoonlijkheidsprofiel verdachte, en al veroordeeld door de pers voor er maar een aanklacht is. Dit onrecht wordt zonder veel omhaal verteld, met sommige erg Amerikaanse momenten. Knap gespeeld en boeiend tot het eind. Een onderhoudende film!
***½ Ron

 

   Emma – Autumn de Wilde, Verenigd Koninkrijk, 2020, 124’.

Ik ben een liefhebber van de romans van Jane Austen, en heb genoten van deze zoveelste verfilming van ‘Emma’. Er wordt goed geacteerd, de film is prachtig aangekleed, met passende muziek en soms vileine humor. De urgentie van deze nieuwe verfilming was me niet helemaal duidelijk, maar hij is zeer de moeite waard.
**** Ron

 

   Les misérables – Ladj Ly, Frankrijk, 2019, 104’.

In de banlieu van Parijs heerst schijnbare chaos, maar ook daar zijn leiders. Wanneer leiders verzuimen om een vorm van rechtvaardigheid te hanteren loopt het uit de hand. Zelfs wanneer het in hoofdzaak om kinderen gaat en een gestolen leeuwtje. ‘Les misérables’ is een heftige prachtfilm over rechtvaardigheid in een schijnbaar chaotische mensenjungle.
***** Peter

Het is de eerste werkdag van een agent uit de provincie in een voorstad van Parijs. Zijn directe leidinggevende probeert met machogedrag respect af te dringen bij de buurtbewoners. Dat dit alleen maar agressie oproept krijgen we haarscherp in beeld. Een rauwe en realistische film die ik bijzonder indrukwekkend vond. De film is wel behoorlijk heftig, en bleef nog een tijdje nawerken in mijn hoofd.
***** Ron

 

   Beanpole – Kantemir Balagov, Rusland, 2019, 130’.

Mooie Russische film over twee vrouwen in Leningrad, Sint Petersburg, direct na de Tweede Wereldoorlog. De vrouwen komen allebei zwaar beschadigd uit de oorlog. De leefomstandigheden zijn zwaar en veel hoop is er niet. De kleuren rood en groen spelen een prominente rol, hoewel de betekenis van de symboliek mij niet duidelijk werd. Sommige dingen worden zonder geheimzinnigheid in beeld gebracht. Veel gesproken wordt er niet en als er gepraat wordt is het vaak raadselachtig. Voor mij was ‘Beanpole’ een film waar ik mij maar moeilijk mee kon verbinden.
*** Peter

Twee jonge vrouwen werken in Leningrad vlak na WO II in een ziekenhuis. Ze hebben allebei trauma’s opgelopen en proberen te overleven. Ze ondervinden daarbij veel steun van elkaar. Ik vond dit een zeer indringende film, prachtig opgenomen met eerst bruintinten en later meer kleur. Het tempo is heel laag en sommige scènes gaan zo lang door dat het schuurt. Er zit nogal wat ongemak in de film, ik werd me er geleidelijk bewust van dat de film niet anders gemaakt had kunnen worden om zo’n diepe indruk op mij te maken.
****½ Ron

 

   A white, white day – Hlynur Palmason, IJsland / Denemarken / Zweden, 2019, 109’.

Een oudere man die een goede band heeft met de 7-jarige kleindochter waar hij vaak voor zorgt, ontdekt na het overlijden van zijn vrouw dat zij hem bedroog. Hij was nog niet toegekomen aan het rouwen over de dood van zijn vrouw, maar nu krijgt boosheid de overhand. Ik vond dit een zware film, met veel stiltes. Hij was iets te beklemmend naar mijn smaak. We zien mooie IJslandse landschappen, maar veel blijft onuitgesproken.
*** Ron

 

   Little women – Greta Gerwig, Verenigde Staten, 2019, 135’.

In de verfilming van het bekende Amerikaanse boek wordt slim gesprongen in de tijd om de jeugd en het latere leven van de zussen beide in beeld te brengen. De ambitieuze Jo (fantastische gespeeld door Saoirse Ronan) wil schrijfster worden, en zij staat centraal in de film. Ik werd van begin tot einde meegesleept door de film, die ik maar sporadisch iets te zoet vond. De regisseuse heeft wat hedendaagse ideeën in de film gestopt over de rol van vrouwen in de samenleving, en er wordt zonder uitzondering prima geacteerd.
****½ Ron

 

   For Sama – Waad Al-Kateab / Edward Watts, Verenigd Koninkrijk / Syrië, 2019, 96’.

Een journaliste besluit in Aleppo te blijven, ook al wordt het gebombardeerd door de Russen en het leger van Assad. Ze filmt het dagelijks leven tijdens het beleg, terwijl haar man een geïmproviseerd ziekenhuis draaiend houdt. Ze maakt de documentaire voor haar dochter. Het is een hartverscheurend verhaal dat relatief nuchter verteld wordt, ze laat de beelden voor zichzelf spreken. Deze zeer indrukwekkende documentaire zou iedereen moeten zien!
***** Ron

 

   System crasher – Nora Fingscheidt, Duitsland, 2019, 118’.

‘System crasher’ is een film die me bij mijn strot greep. Er zijn dus kinderen waar de jeugdzorg geen grip op krijgt. Wat een weergaloze rol van de kleine Helena Zengel, alsof ze haar rol niet speelt maar daadwerkelijk een door het lint getrokken en getraumatiseerd kind is.
***** Els

Benni is 9 jaar, en uit huis geplaatst vanwege haar agressieve gedrag en omdat ze haar impulsen volstrekt niet kan beheersen. Dit is een heftige en aangrijpende film over een meisje dat nergens terecht kan, en steeds als ze zich aan iemand begint te hechten weer wordt afgestoten. Een zeer indringende film, met weinig vrolijkheid, maar wel een geloofwaardig verhaal, en een fantastische 11-jarige hoofdrolspeelster.
**** Ron

 

   Marianne & Leonard: words of love – Nick Broomfield, Verenigde Staten, 2019, 102’.

Fijne documentaire over het leven van Leonard Cohen. In het bijzonder over zijn liefdesrelatie met de Noorse Marianne Ihlen. Veel mooie plaatjes en filmpjes van de jaren zestig op het Griekse hippie-eiland Hydra. Leonard Cohen was in zijn jonge jaren met zijn melancholische songs een echte vrouwenmagneet. Hij genoot daar volop van. Fragmenten van zijn grootste hits zijn mooi in beeld gebracht. De film had voor mij een verrassend en ook een romantisch einde. Voor een weggepinkt traantje schaam ik mij niet.
***** Peter

 

   De beentjes van Sint-Hildegard – Johan Nijenhuis, Nederland, 2019, 90’.

Een heerlijke luchtige film die je toch ook aan het denken zet, dat deze film grotendeels in het Twents is gesproken maakt hem extra aantrekkelijk.
N.b. Waar het nodig is wordt de film ondertiteld.
****Astrid    

Jan is 35 jaar getrouwd met Gedda, die zijn hele leven voor hem regelt. Om uit deze benauwende situatie de ontsnappen bedenkt hij een onorthodox plan. Deze film, in het Twents met Herman Finkers in een hoofdrol, is een eigentijds sprookje. Als je niet heel erg hecht aan geloofwaardigheid en ermee kunt leven dat sommige personages nogal karikaturaal zijn, valt er veel te genieten.
**** Ron

 

   Dark waters – Todd Haynes, Verenigde Staten, 2019, 126’.

In West-Virginia vervuilt chemisch bedrijf DuPont op grote schaal decennialang bij volledig bewustzijn de bodem met een stof gebruikt voor Tefal-pannen. En dat in concentraties die ernstige ziektes veroorzaakten bij mens en dier. Een jonge advocaat klaagt hen aan en er volgen jaren van processen, waarbij de chemiegigant vooral de opzet had om de aanklager uit te putten. Spannend, en vooral verbijsterend hoe veel macht de lobbyisten hebben in de Verenigde Staten.
****½ Ron

 

   Il testimone invisibile – Stefano Mordini, Italië, 2018, 102’.

Als een succesvolle zakenman moet bewijzen dat hij niets te maken heeft met de dood van zijn minnares, ontspint zich een vernuftig psychologisch steekspel. Ik heb van het begin tot het einde in spanning gezeten. De film zit schitterend in elkaar, niets is wat het lijkt. Na afloop moest ik echt even op adem komen. Ik kan de film van harte aanbevelen.
***** Els

 

   The cave – Feras Fayyad, 2019, Syrië / Denemarken / Duitsland / Qatar / Verenigde Staten, 107’

Ik vind ‘The cave’ een ode aan de jonge vrouwelijke kinderarts Amani die met haar team een ondergronds ziekenhuis leidt in het gebombardeerde Ghouta, een buitenwijk van Damascus. Het team behandelt liefdevol binnenkomende gewonden en er is zelfs nog plek voor humor. Klassieke muziek vervangt de ontbrekende verdoving. Een indrukwekkende documentaire.
**** Els

 

   Ze noemen me Baboe – Sandra Beerends, Nederland, 2019, 78’.

Met oude zwart-wit beelden wordt een verhaal verteld over een Indonesisch meisje, later een vrouw. De geschiedenis begint ruim voor de tweede Wereldoorlog en eindigt enkele jaren erna. De documentaire heeft een mooie sfeer met rijstvelden, verhalen en Indonesische cultuur. De brutaliteit van de bezetting door Nederland komt op een vrij vriendelijke manier aan bod. Ik heb er met plezier naar gekeken en genoten van de sfeer en de lieve Indonesische mensen.
**** Peter

In deze indrukwekkende documentaire zien we aan de hand van historische archiefbeelden een stuk geschiedenis van Indonesië, van de 30-er jaren tot de onafhankelijkheid in 1949. We volgen het levensverhaal van een baboe, samengesteld uit veel verschillende persoonlijke verhalen. Het is een mooi verhaal en uiteindelijk ook een pleidooi voor de gelijke rechten van vrouwen. Zeer de moeite waard.
****½ Ron

 

   The peanut butter falcon – Tyler Nilson / Michael Schwartz, Verenigde Staten, 2019, 97’.

Een heerlijke 'Southern' sfeer en de chemie tussen de twee hoofdrolspelers maken het een fijne feelgoodfilm.
****Astrid

Zack Gottsagen, de man met het syndroom van Down, is de held van deze film. Een held op blote voeten en later op laarzen. Worstelaar wil hij worden. Mooie omzwervingen samen met de sympathieke Tyler brengen hem uiteindelijk waar hij zolang naar verlangde. Het is een jongensavontuur in de traditie van ‘Huckleberry Finn’, ‘Lord of the flies’ of ‘De jongens van de Kameleon’. Ontroerend en onmogelijk, dromen zijn bedrog, maar dit sprookje wordt werkelijkheid. Een heerlijke film.
***** Peter

Zak heeft het syndroom van Down en is dol op Amerikaans worstelen. Hij wil graag de held van de video, die hij eindeloos heeft bekeken, in het echt ontmoeten. Zak ontsnapt uit het bejaardentehuis waar hij is weggestopt en ontmoet een kleine crimineel. Ze gaan samen op stap, maar worden al snel teruggevonden door Leonore, de jonge vrouw die Zak verzorgde. Deze roadmovie begint nogal stereotiep, maar ontwikkelt zich tot een warme, bezienswaardige film.
***½ Ron

 

   Out stealing horses – Hans Petter Moland, Noorwegen / Zweden / Denemarken, 2019, 123’.

Prachtige natuur opnames en een stevig verhaal. Mooie film waar je nog even over nadenkt.
**** Astrid    

Noorwegen heeft mijn hart gestolen en een film die zich daar afspeelt heeft al een pré. Wanneer Lars zich terugtrekt in een klein dorpje en daar een vroegere dorpsgenoot tegenkomt, ontvouwt zich met flashbacks zijn geschiedenis. Fantastisch mooie natuurbeelden.
**** Els

Een oudere man zoekt na het overlijden van zijn vrouw de rust van een afgelegen boshut, in Noorwegen bij de Zweedse grens. Er komen in flashbacks herinneringen boven uit een cruciale periode van zijn jeugd. Dit was in de oorlog, waarbij de grens tussen Noorwegen en het neutrale Zweden een belangrijke rol speelde. We zien prachtige beelden, en mooie landschappen die heel fraai gefilmd zijn. Er zitten veel flashbacks in de film, met ook daarin weer sprongen van de tijd. Maar het was goed te volgen. Ik vond het wel een vrij zware film met veel dramatische gebeurtenissen, toch ben ik blij dat ik hem gezien heb.
**** Ron

 

 

Bezig met laden