Effe kijke

Effe kijkes zijn korte recensies geschreven door onze eigen medewerkers. We geven maximaal 5 sterren.

 

Maudie – Aisling Walsh, Ierland / Canada, 2016, 115’.

Dit is de biopic over Maud Lewis, een ongeschoolde vrouw met ernstige reumatische artritis, die een bekende primitieve schilder werd. Ze leefde in een klein huisje op het Canadese Nova Scotia met een simpele visser. Hun relatie staat centraal in deze film, die de tijd neemt. De twee hoofdrolspelers zetten allebei een fantastische rol neer, Sally Hawkins als Maud, en Ethan Hawke als haar sociaal zeer onhandige echtgenoot.
**** Ron

 

The Beguiled – Sofia Coppola, Verenigde Staten, 2017, 94’.

Korporaal John McBurney wordt tegen het eind van de Amerikaanse Burgeroorlog gewond opgenomen in een meisjesinternaat. Daardoor veranderen de onderlinge verhoudingen van de vijf leerlingen, hun juf en de directeur. De film laat mooie kostuums zien, de scènes zijn beeldschoon opgenomen, maar de film blijft voor mij aan de afstandelijke kant, ik werd niet opgetild en meegezogen in het verhaal.

*** Els

In de Amerikaanse Burgeroorlog leven twee volwassen vrouwen en vijf meisjes in een groot internaat. Als een gewonde vijandelijke soldaat hulp nodig heeft, vangen ze hem op. Hij zet de fantasie van elk van de bewoners aan het werk en dat brengt veel teweeg in hun onderlinge relatie. Ik vond dit een mooi kostuumdrama, dat sfeervol is verfilmd en de tijd neemt om het verhaal te laten zien.

**** Ron

 

Just like our parents – Laís Bodanzky, Brazilië, 2017, 102’.

Deze Braziliaanse film geeft goed de sfeer weer zoals deze kan ontstaan in een familie, op zijn Braziliaans. Alle verbanden met alle familieleden zijn met elkaar verknoopt en iedere actie heeft invloed. Er is misschien een beetje teveel in gepropt, en de grote thema’s (de relatie met o.a. de moeder van Rosa en haar beide vaders) zijn niet heel goed uitgewerkt. Maar ik vond de film zeer onderhoudend, en de hoofdrolspeelster (Maria Ribeiro) fantastisch.

*** Carla B.

 

Tulip fever – Justin Chadwick, Verenigd Koninkrijk/Verenigde Staten 2017, 107’.

Prachtig vormgegeven film over Amsterdam in de 17de eeuw. De tulpenkoorts uit die tijd speelt een rol, maar het verhaal van de film zijn verschillende liefdesverwikkelingen. Ik vond het mooi om naar te kijken, maar de film raakte mij niet.

*** Peter

 

Sing song – Mischa Kamp, Nederland, 2017, 96’.

Jongerenfilm over een muziek- en zangwedstrijd in Paramaribo. De hoofdpersoon van de film is kandidaat voor de wedstrijd, maar vooral op zoek naar haar Surinaamse moeder. Met haar kom je op veel plaatsen in Paramaribo en in Suriname, ook op de rivier en in het oerwoud. Voor mensen met een warm hart voor Suriname is het een feest van herkenning. Een vrolijke film met een mooi, ontroerend einde.

**** Peter

 

Dunkirk – Christopher Nolan, Verenigd Koninkrijk/Nederland/Frankrijk/Verenigde Staten, 2018, 106’.

Dit is niet het genre film dat ik vaak bekijk, maar deze film is knap gemaakt en spannend. Je verveelt je geen minuut en wordt mede door de permanent aanwezige muziek bij het verhaal gehouden. De verschillende verhaallijnen van de evacuatie van de Britten in mei 1940 vanuit de Franse kust zijn goed in elkaar gevlochten.

**** Ron

 

The only living boy in New York – Marc Webb, Verenigde Staten, 2017, 89’.

Thomas merkt dat zijn vader vreemd gaat. Hij raakt geïntrigeerd door diens minnares en de interesse lijkt wederzijds. En dan is er ook nog de wat verlopen buurman van Thomas die hem adviezen geeft. Knap gespeeld, onderhoudend en een leuk sfeerbeeld van New York, maar verschillende onwaarschijnlijkheden in het verhaal stoorden me, en dat was jammer.

*** Ron

 

 

Wind river – Taylor Sheridan, Verenigd Koninkrijk/Canada/Verenigde Staten, 2017, 110’.

Spannende thriller die zich afspeelt in de natuur en de sneeuw van Amerika. Een Indiaanse tiener wordt vermoord gevonden. Een jager en een FBI agente volgen de sporen. Een harde film met sterke vrouwen in de hoofdrol.

***** Peter

Als in een indianenreservaat in Wyoming een jonge vrouw van 18 dood wordt gevonden, gaat een jager op zoek en helpt de vrij hulpeloze FBI. Het levert een spannende, sfeervolle, goedgemaakte thriller op. Ik had er wat moeite mee dat de oplossing wordt gevonden in het eigen rechter spelen, omdat de overheid in gebreke blijft. Dit lijkt me koren op de molen van Amerikaans boze witte mannen.

***½ Ron

 

Una mujer fantástica – Sebastián Lelio, Chili/Verenigde Staten/Duitsland/Spanje, 2017, 104’.

Intrigerend, mooi gefilmd, waarachtig verhaal. Je ziet een stukje realiteit waarmee transgenders te maken krijgen en dat is een bedroevend beeld. Goed acteerwerk van de hoofdpersoon
**** Els

Een hele mooie film over een transseksuele man, Marina. Wanneer haar oudere vriend Orlando overlijdt wordt zij niet als partner geaccepteerd door de familie. Ze strijdt op een waardige manier. Ze wordt onwaardig behandeld door zijn familie en de politie. Gelukkig heeft ze haar talenten en haar vrienden. Verontwaardiging en waardering maakten het zien van deze film voor mij tot een emotionele belevenis.
**** Peter

Een man overlijdt, hij woonde samen met een veel jongere man die als vrouw door het leven gaat. Deze Marina wordt vervolgens door de familie van haar ex-partner stelselmatig overal buiten gehouden. Maar zij wil ook afscheid nemen. Een mooie film, met zeer verzorgde aankleding en muziek, en met sterk acteerwerk. De film raakte mij, al lag het tempo soms erg laag.

**** Ron

 

Die Göttliche Ordnung – Petra Biondina Volpe, CH, 2017, 96’.

In 1971 vindt er in Zwitserland een referendum plaats over kiesrecht voor vrouwen. We zien een jonge vrouw in een dorp geleidelijk politiek bewust worden. En ze krijgt een paar medestanders. Natuurlijk is er ook veel weerstand, maar er ontstaan ook mooie vriendschappen. De hoofdrolspelers acteren goed, het is jammer dat sommige personages enigszins karikaturaal zijn, maar dit past ook wel bij de humoristische toon van deze film. Zeer onderhoudend!

**** Ron

 

Kedi – Ceyda Torun, Turkije/Verenigde Staten, 2016, 79’.

Documentaire over de straatkatten van Istanboel. Fijn op kattenhoogte gefilmd en met mooie close-ups. Verschillende katten en groepen katten komen in beeld met hun manieren van charmant overleven. De katten en hun vrijwillige verzorgers zijn fotogeniek en de verhalen zijn aandoenlijk. Wat voor mij ontbrak was een rode draad die de losse verhalen met elkaar verbindt.
*** Peter

Deze documentaire over katten in Istanbul geeft een aardig beeld over het dagelijks leven in gewone wijken in deze stad. We krijgen een kijkje in het leven van een aantal katten en de mensen die hen verzorgen. Het zijn prachtige beelden van de katten, en ook van de stad. De film is soms licht filosofisch van toon, en is een absolute must voor kattenliefhebbers, waar ik er een van ben.

**** Ron

 

Elvis & Nixon – Liza Johnson, VS, 2016, 96’.

De film gaat over de ontmoeting die Elvis eind december 1970 heeft met president Nixon. Dat gaat allemaal niet vanzelf, Elvis lapt alle regels aan zijn laars. De beide heren zien er qua uiterlijk niet direct uit zoals ik ze me herinnerde maar dat went snel en ze spelen fantastisch. De legendarische ontmoeting werd destijds vastgelegd en is nog altijd de meest opgevraagde foto van het Nationaal Archief.

*** Els

Elvis Presley maakt zich zorgen over de VS en wil het land helpen. Hij wil perse president Nixon spreken. Deze legendarische ontmoeting vond ook echt plaats. Hoewel het een wat beperkt verhaal is, boeit de film elke minuut, met name door het acteerwerk van de hoofdrolspelers. Zij slagen erin om geen karikatuur van hun personages te maken, hoewel dat risico groot was. De film gaat ook nog over vriendschap, eenzaamheid en door de TV gecreëerde angsten.

***½ Ron

 

Summer 1993 – Carla Simón, Spanje, 2017, 97’.

In Summer 1993 wordt de zesjarige Frida na het overlijden van haar ouders opgenomen in het gezin van haar oom en tante. Waaraan haar moeder is overleden wordt langzaam in de film duidelijk gemaakt. Door manipulatief gedrag probeert Frida een plaats te bemachtigen in haar nieuwe gezin en dat gaat vaak ten koste van haar kleine nichtje Anna. De meiden spelen hun rol alle twee super en dat alles niet van zelf gaat, is eigenlijk vanzelfsprekend.

**** Els

 

Una – Benedict Andrews, VK/VS/CDN, 2016, 94’.

De dertienjarige Una en haar veertigjarige buurman Ray hebben gedurende drie maanden een relatie.  Na 15 jaar zoekt Una als volwassen vrouw contact met Ray. Deze blijkt na zijn gevangenisstraf zijn naam te hebben veranderd en daarna kon hij door met zijn leven. Het wrange is dat het enige dat Una nog over heeft alleen haar eigen naam is. Een bijzondere film waarbij de rollen van dader en slachtoffer gekeerd lijken te zijn.

**** Els

Ray, een 40-jarige man, krijgt een relatie met zijn buurmeisje Una van 12-13 jaar oud, hij wordt daarvoor veroordeeld tot een gevangenisstraf van vier jaar. Heel veel jaren later gaat Una de confrontatie aan met Ray, die nu Peter heet. De film gaat over de spijt en over de verliefdheid van Ray. Bij Una overheerst de wanhoop over een mislukt leven. De film is een moedige poging om een verboden relatie te reconstrueren.

*** Peter

Una is in de twintig, ze had als 13-jarige een relatie met haar buurman. Die heeft na het uitzitten van zijn straf een nieuwe identiteit, maar zij zoekt hem op. Ze heeft dubbele gevoelens en dat maakt de film voor mij wat problematisch. Ze is boos, maar trekt hem ook weer aan. En dat maakt in deze film de oorspronkelijke dader tot slachtoffer. Terwijl je in de film nu niet ziet dat zij erop uit is om wraak te nemen. De verwarring bij Una sloeg hierbij een beetje op mij over. Ik vond de film in het begin ook wel erg traag op gang komen. Wel een film die lang in mijn hoofd nawerkte.

**½ Ron

 

The Eagle Huntress – Otto Bell, VK/MON/VS, 2016, 87’.

Een adembenemende documentaire over een 13-jarig meisje dat adelaarsjager wil worden. In de traditie van Mongolië is dat alleen weggelegd voor de mannen. Ontroerend was het om te zien dat haar vader pal tegen de traditie in zijn dochter liefdevol traint om de adelaarsjacht onder de knie te krijgen. Prachtige film, mooie natuurbeelden en zeker de moeite waard.

**** Els

 

Retour en Bourgogne – Cédric Klapisch, Frankrijk, 2017, 114’.

Een liefdevol en zomers verhaal van twee broers en hun zus die de wijngaard van de familie in Bourgogne beheren. Jean verliet op zijn 18e Frankrijk en keert terug als zijn vader op sterven ligt. Dat wordt een tijd waarin ze met elkaar terugkijken op hun jeugd. En wat te doen als de erfbelasting van 100.000 euro opgehoest moet worden en Jean weer terug wil naar Australië? Een film voor liefhebbers van wijn en het Franse land en liefhebbers van familiegeschiedenissen

*** Els

Jean komt na 10 jaar terug op de wijngaard van zijn zieke vader. Na diens dood erft hij met zijn broer en zus het landgoed in de Bourgogne. Er zijn veel voorspelbare verwikkelingen, die weinig verrassend worden afgehandeld. De beelden van de wijnvelden in de Bourgogne zijn prachtig, het verhaal minder.

**½ Ron

 

Homo sapiens – Nikolaus Geyrhalter, CH/D/AU, 2016, 94’.

We zien beelden van menselijke bouwsels in verval, over de hele wereld. Statische beelden zonder mens erop, maar wel met dwarrelende blaadjes of vogels. Naarmate de documentaire vorderde ging ik steeds meer zien. Wat zal de mens ooit achterlaten op aarde? Een onthaastende documentaire, ik vond hem indrukwekkend.

**** Ron 

 

Donkeyote – Chico Pereira, D/E/VK, 2017, 86’.

De 73-jarige Spaanse Manuel is van plan om samen met zijn ezel en zijn hond een voettocht te maken over een oud indianenpad in de VS. De scènes waarin hij Engelse les krijgt, maar ook zijn telefooncontacten om de ezel de oceaan over te krijgen zijn erg lachwekkend. Donkeyote is een heerlijk ontspannen, humorvolle en ongecompliceerde film. 

*** Els

  

Hidden figures – Ted Melfi, Verenigde Staten, 2017, 127’.

Apartheid in de Verenigde Staten, begin jaren zestig van de vorige eeuw. Drie donkere vrouwen dringen door tot de wiskundige top van het ruimtecentrum NASA. Er is een wedloop gaande met Rusland over de eerste mens in de ruimte. De drie vrouwen zijn superintelligent, gedreven en modern, maar ze worden op allerlei manieren tegengewerkt en gediscrimineerd. Ik vond het een boeiende film over krachtige vrouwen die doorzetten. Ik vond het ook een mooie film met vrouwen in rokken en op hoge hakken, met prachtige auto's en de eerste IBM computer. De film geeft een mooi tijdsbeeld van recente geschiedenis, die toch alweer zolang geleden lijkt.

**** Peter

In de 60-er jaren werkten 3 hoogbegaafde zwarte vrouwen voor NASA. Ze lopen tegen alle vormen van discriminatie aan. Het is een warme film met ook veel humor, die wel Amerikaans is, maar ook redelijk ingetogen. Leuke muziek in de stijl van die tijd!

**** Ron

 

Wakefield – Robin Swicord, Verenigde Staten, 2016, 106’.

Een succesvol zakenman laat van het ene op het andere moment zijn vrouw en gezin in de steek om ze vanuit een schuilplaats aan de overkant te gaan bespieden. We zien het verhaal volledig vanuit zijn perspectief en dat levert een intrigerende en boeiende film op. Met een voor mij verrassend slot.

**** Ron

 

The big sick – Michael Showalter, Verenigde Staten, 2017, 119’.

Ik heb genoten van deze romantische komedie, die ook een serieus probleem aansnijdt. Kumail en Emily zijn verliefd, hij is van Pakistaanse afkomst en zij niet. Kumail wordt geacht met een Pakistaanse huwelijkskandidaat te trouwen, die zijn moeder regelmatig met hem in contact brengt. Nadat Emily heeft ontdekt dat Kumail haar bestaan voor zijn ouders verzwijgt, verbreekt zij de relatie. Maar dan krijgt zij een ernstige ziekte. Dit is een film met veel humor, en knap acteerwerk.

**** Ron

De Pakistaanse Kumail Nanjiani is geboren in Amerika. Zijn ouders voeden hem op in Pakistaanse sferen met alles wat daar bijhoort. Als hij dan verliefd wordt op een Amerikaans meisje wordt het lastig dit zijn ouders te vertellen; vooral zijn moeder die steeds komt aanzetten met Pakistaanse bruidsvoorstellen. Ook voor de Amerikaanse ouders van Emily is een cultuurkloof zichtbaar. Kortom, Romeo en Julia in een modern jasje. Treurig en grappig en van alle tijden. Dat het een waargebeurd verhaal is geeft het verhaal een extra dimensie.

*** Carla B.

 

In the crosswind – Martti Helde, Estland, 2014, 90’.

Een vrouw uit Estland wordt in 1941 door de Russen gedeporteerd naar Siberië Met man en kind en hondduizenden anderen. We zien haar belevenissen aan de hand van brieven die ze aan haar man schreef. Er worden stilstaande tableaus getoond in zwart-wit, maar haar stem als voice-over. Tergend traag in beeld gebracht, maar daardoor voor mij des te indrukwekkender. Wat een aangrijpend verhaal!

***** Ron

 

King of the Belgians – Peter Brosens en Jessica Woodworth, België / Nederland / Bulgarije, 2016, 94’.

Tijdens een staatsbezoek aan Turkije maakt Wallonië zich los van de rest van België. De harkerige koning leeft in een keurslijf van protocollen en stelt een reis voor over de weg, omdat luchtverkeer geblokkeerd is Dit resulteert in een bijzonder komische roadmovie, waar ik erg van heb genoten.

**** Ron

 

Verdwijnen – Boudewijn Koole, Nederland/Noorwegen, 2017, 90’.

Roos gaat in Noorwegen naar haar moeder en halfbroer. Ze komt niet alleen om zijn 13e verjaardag te vieren, ze wil haar familie ook vertellen dat het niet goed met haar gaat. De kille moeder-dochter relatie is voelbaar goed uitgebeeld. Er is een prachtige scène waarbij het broertje een muziekstuk componeert van de drie hartslagen van de hoofdpersonen, dat was zo’n tegenstelling met hun werkelijke band. Een aangrijpende film in een overweldigend Noors landschap: wonderschone bevroren watervallen, huskyhonden, ijsvissen; een groot deel van mijn Laplandreis ontvouwde zich voor mijn ogen.

**** Els

Roos gaat op bezoek bij de moeder met wie ze een slechte relatie heeft, in winters Noorwegen. We ontdekken geleidelijk de reden van dit bezoek. De personages zijn gesloten, daardoor duurt het een tijdje voor zo voor mij tot leven kwamen. Maar ik vond het een mooie film met fraaie beelden, en een belangrijke rol voor de geluiden in de film.

**** Ron

 

Sage femme – Martin Provost, Frankrijk, 2017, 117’.

In het leven van een vroedvrouw van middelbare leeftijd stapt plotseling iemand binnen uit een ver verleden. De aanvankelijke boosheid zakt wat weg als ze de persoon beter leert kennen. Dit levert een warme film op met goed acteerwerk.

**** Ron

 

20th century women – Mike Mills, Verenigde Staten, 2017, 118’.

We volgen, eind 70-er jaren, een moeder en haar zoon en twee jonge vrouwen uit hun omgeving. Deze prachtige film gaat over intimiteit, communicatie, onzekerheid, feminisme, seksualiteit en nog zo wat onderwerpen. Herkenbaar en met veel humor. Hij had voor mij hoogstens iets beknopter gekund.

****½ Ron

Bezig met laden