Werk je browser bij

Zo te zien gebruik je een verouderde of niet ondersteunde browser.
Gebruik een recente versie van één van de volgende browsers voor een optimale werking van deze website

Download Chrome Download Firefox Download Edge

Effe kijke

Effe kijkes zijn korte recensies geschreven door onze eigen medewerkers. We geven maximaal 5 sterren.

   Bacurau – Juliano Dornelles / Kleber Mendonça Filho, Brazilië / Frankrijk, 2019, 131’.

De film laat een klein dorp in de binnenlanden van Brazilië zien. De inwoners zijn aangenaam multiculti, vooral in huidskleur en afkomst. Ze zijn afgesneden van water en internet. Wanneer Amerikaanse huurlingen het dorp bedreigen brandt een strijd los op leven en dood. Ik vond het niet altijd een even begrijpelijke film. Wel was het voor mij een mooie gezamenlijke strijd van gewone mensen tegen een dreigende overheersing.
**** Peter

Een afgelegen Braziliaans dorpje heeft een conflict met een corrupte burgemeester. Dan gebeuren er angstaanjagende dingen in de omgeving, er is geen netwerk meer, het dorpje verdwijnt van de kaarten. Dit is een spannende huiveringwekkende thriller, nogal gewelddadig, met in de film verwerkte lokale elementen. Ik bleef gefascineerd kijken!
***** Ron

   Adam – Maryam Touzani, Marokko / Frankrijk / België, 2019, 98’.

Samira is zwanger en alleen, ze zoekt onderdak. Abla is weduwe met een dochtertje en een klein bakkerswinkeltje. Ze heeft zo haar eigen demonen uit het verleden, maar toch ontstaat er een geleidelijke band. Een mooi verhaal met indrukwekkend acteerwerk. De film neemt alleen heel veel tijd om de emoties ruimte te geven. Dat had voor mij wel iets sneller gekund.
**** Ron

   The assistant – Kitty Green, Verenigde Staten, 2019, 87’.

Een erg sterke, beklemmende film over het werk van een jonge vrouw die als assistente werkt voor de baas van een filmmaatschappij. Dat hij zich vergrijpt aan talloze jonge vrouwen komt niet in beeld, maar iedereen is er van op de hoogte. Dat zij zich eraan stoort vindt geen enkele weerklank in de door en door verziekte sfeer in dit bedrijf. Een film die deze sfeer indringend toont met een uitstekende hoofdrolspeelster die de film draagt, en door de nuances in haar spel ook boeiend houdt.
***** Ron

   Mank – David Fincher, Verenigde Staten, 2020, 131’.

Mank is de roepnaam van Herman Mankiewicz, die medescenarist was van CITIZEN KANE. In fraai zwart-wit camerawerk zien we een deel van de ontstaansgeschiedenis van deze klassieker. Hier speelt de relatie van Mankiewicz met William Randolph Hearst, op wie de figuur van Charles Foster Kane geënt was, een rol. Deze digitaal geschoten film ademt in alles de oude celluloidfilm, tot de rondjes van de aktenovergang in de rechterbovenhoek aan toe. Als je al deze filmische nostalgie even opzij zet, dan blijft er een ingewikkeld verhaal over, dat vooral interessant is voor degene die veel weet van de situatie in de Verenigde Staten in de dertiger jaren en de filmwereld in die tijd.
***½ Ron

   Kajillionaire – Miranda July, Verenigde Staten, 2020, 104'.
Een jonge vrouw leeft bij haar ouders. Die voorzien in hun levensonderhoud door oplichting en diefstal. Zij geven haar geen liefde, dat wordt pas een probleem als zij ervaart dat het ook anders kan. Dit is een heerlijk ontregelend, absurdistisch sprookje dat vast niet iedereen zal bekoren. Maar ik heb er heel erg van genoten.
***** Ron

   Babyteeth – Shannon Murphy, Australië, 2019, 118’.

Milla is een tienermeisje dat bevriend raakt met de wat oudere Moses, die in de drugswereld leeft. Dat Milla terminaal ziek is horen we terloops, en dat staat niet centraal. Wel de beleving van haar eerste liefde en de bijbehorende emoties, ook zeker die van de ouders die Moses niet het ideale vriendje vinden. De film is nuchter, met ook humor en dikt het drama volstrekt niet aan. De emoties komen daardoor des te harder binnen.
****½ Ron

   Buladó – Eché Janga, Curaçao / Nederland, 2020, 87’.

Het verhaal (zie beschrijving bij Ron) in deze film greep mij erg aan, de eenzaamheid van het meisje was voelbaar. Mooie film met prachtige beelden van het Curaçaose landschap, goed gespeeld.
**** Astrid

Kenza woont met haar vader en opa op een afgelegen plek op Curaçao. Haar vader is een politieagent die nog steeds het overlijden van zijn gestorven vrouw niet verwerkt heeft. Opa leeft volgens oude rituelen en gelooft in contact met geesten. Kenza wordt heen en weer geslingerd tussen 2 werelden, en is op school ook niet populair. Maar ze maakt haar eigen keuzes. Ik vond dit een sterke film, een mooi gelaagd verhaal, met prachtige landschapsbeelden en goed acteerwerk.
****½ Ron

   Corpus Christi – Jan Komasa, Polen / Frankrijk, 2019, 116’.

Een Poolse prachtfilm. Met in de hoofdrol geen lieverdje, hij zit aanvankelijk in een jeugdgevangenis. Door zijn belangstelling voor het Katholieke geloof ziet hij kans om in een klein dorpje tijdelijk de zieke priester te vervangen. De film is spannend en het gaat ergens over. De jonge priester put mooi uit zijn eigen ervaringen en is kritisch op wat er om hem heen gebeurt. Hij is een stoere priester: 'vergeving is houden van', die heb ik onthouden.
***** Peter

Een jonge crimineel doet zich na zijn vrijlating in een dorpje voor als invalpastoor. Door zijn opstelling haalt hij oud zeer naar boven, maar maakt zich ook al snel geliefd. Een mooie film naar een waargebeurd verhaal, weet te overtuigen en ontroeren. De hoofdrolspeler is prima gekozen.
***** Ron

   Été 85 – François Ozon, Frankrijk / België, 2020, 100’.

Tragisch liefdesverhaal tussen de 16-jarige Alex en de 18-jarige David in een zomerse Franse badplaats. Het verhaal is mooi en sfeervol verfilmd en er wordt knap geacteerd door de hoofdrolspelers. Ik vond dat de andere personages wat stereotiep waren.
***½ Ron

   Hope – Maria Sødahl, Noorwegen / Zweden, 2019, 130’.

Anja en Tomas zijn al jaren bij elkaar en hebben samen 3 kinderen. Ze hebben allebei een druk leven en zijn nogal uit elkaar gegroeid. Als zij een ernstig hersentumor blijkt te hebben, en door de artsen weinig hoop krijgt, moeten ze hun relatie en de onderlinge gevoelens wel nader onderzoeken. Prachtige, ingetogen, maar toch zeer aangrijpende film. Naar ware gebeurtenissen, de regisseur vertelt min of meer haar eigen verhaal.
**** Ron

   I am Greta – Nathan Grossman, Zweden, 2020, 97’.

Deze documentaire volgt de Zweedse Greta Thunberg vanaf haar eerste protest voor het Zweedse parlement tot haar toespraak bij de Verenigde Naties in New York. We zien haar kracht, maar ook de beperkingen door haar autisme. En de teleurstelling in de politici die wel met haar op de foto willen, maar niets doen met haar noodkreet. Laten we hopen dat veel mensen deze documentaire bekijken en alsnog geïnspireerd raken.
***** Ron

   Once were brothers – Daniel Roher, Canada / Verenigde Staten, 2019, 100’.

Ik heb de eerste elpees van The Band grijsgedraaid, en ben dus een fan. Ik was heel benieuwd naar deze documentaire. Ook al is het een beetje de Robbie Robertson-show, toch heb ik elke minuut genoten van deze film boordevol muziek, waarin ook de andere bandleden naar mijn idee de credits kregen die ze verdienen. Een heerlijke muziekdocumentaire!
***** Ron

   Rocks – Sarah Gavron, Verenigd Koninkrijk, 2019, 93’.

De 15-jarige Rocks heeft een groep goede schoolvriendinnen en die kennen haar als een stabiele meid. Maar als haar moeder plotseling vertrekt krijgt ze de zorg voor haar jonge broertje Emmanuel. Een prachtig sociaal drama met prima acteerwerk, warmte en emotie. Het geeft ook een mooi beeld van het leven van hedendaagse Londense jongeren en hun onderlinge solidariteit.
***** Ron

   Das Vorspiel – Ina Weisse, Duitsland / Frankrijk, 2019, 90’.

De Duits en soms Frans gesproken film is spannend tot de aftiteling. Anna (Nina Hoss) is docent bij een conservatorium en begeleidt de getalenteerde leerling Alexander. Anna heeft het moeilijk in haar leven, met Alexander als docent, privé met haar man en zoon en als violiste bij haar optreden in een klein concert. Waarom ze het moeilijk heeft werd mij niet duidelijk, maar dat ze het moeilijk heeft werd voor mij onderhoudend en spannend in beeld gebracht. Bovendien heerlijk om na de sluiting van de filmtheaters in maart, weer naar de bioscoop te gaan!
**** Peter

Een vioollerares met podiumvrees geeft les aan een onzekere jongen die erg begaafd is. Haar eigen zoon krijgt vioolles van een collega. Er wordt haar gevraagd om mee te spelen in een kwintet, terwijl haar leerling erg zijn best doet voor een auditie. Ze vond het moeilijk bij haar leerling de juiste aanpak te vinden, en kwam dus nogal wat uitdagingen tegen. Er zit veel spannende dreiging in de film, hij boeide me, al zaten er was losse eindjes in. Er werd goed geacteerd, een aanrader, zeker voor liefhebbers van klassieke muziek.
***½ Ron

   Der Fall Collini – Marco Kreuzpaintner, Duitsland, 2019, 123’.

Een rijke Duitse industrieel wordt in zijn kantoor bruut vermoord. De Italiaanse dader wil geen woord zeggen. Het is in dit rechtbankdrama de taak van een beginnende advocaat om de moordenaar te verdedigen. Er komt door zijn inspanningen oud onrecht naar boven. In dit sterke psychologische drama zitten wat veel zijsporen, en het is niet allemaal even subtiel in beeld gebracht, toch bleef ik gefascineerd kijken, en raakte de film me ook.
**** Ron