Effe kijke

Effe kijkes zijn korte recensies geschreven door onze eigen medewerkers. We geven maximaal 5 sterren.

   The biggest little farm – John Chester, Verenigde Staten, 2018, 91’.

Zeer inspirerende documentaire, als je nog geen ervaring hebt met ecologische bedrijfsvoering is dit een hele mooie kennismaking. Heel mooi om te zien hoe men een vertaling zoekt voor de tegenslagen die op hun pad komen. Zoals mijn collega hieronder over de muziek schrijft heb ik het niet ervaren.
***** Astrid

Dit is een documentaire met een bijzonder sympathiek verhaal. Een jong stel begint in Californië een ecologische boerderij met veel oog voor de natuurlijke diversiteit van het landschap. Je ziet in prachtige beelden hoe het gebied in 7 jaar tijd verandert. Al zijn er tegenslagen, er komt steeds weer een acceptabele oplossing. Dat is wel erg Amerikaans, net als de permanente uitbundige filmmuziek. Maar dit is voor mij het enige smetje op een documentaire waarvan je hoopt dat hij veel mensen zal inspireren.
****½ Ron

 

   Diego Maradona – Asif Kapadia, Verenigd Koninkrijk, 2019, 130’.

Een aangrijpende documentaire over voetballer Diego Maradona, terwijl hij in de 80-er jaren voetbalde in Napels. Toen FC Napoli twee keer landskampioen werd, verafgoodden de fans hem, maar het leven als godheid ging hem slecht af. Ondanks de medewerking van Maradona zelf lijkt de film een redelijk objectief beeld te geven van de gebeurtenissen. Veel gekte, maar ook mooie voetbalfragmenten.
**** Ron

 

   L’avenir – Mia Hansen-Løve, Frankrijk / Duitsland, 2016, 102’.

Het leven van filosofiedocente Nathalie is niet makkelijk. Haar hoogbejaarde moeder heeft suïcidale trekken, ze heeft ruzie met haar uitgever, en dan verlaat haar man haar ook nog voor een ander. We zien in een empathische film hoe Nathalie, knap gespeeld door Isabelle Huppert, probeert haar leven op de rails te houden.
**** Ron

  

   The Irishman – Martin Scorsese, Verenigde Staten, 2019, 209’.

Frank Sheeran blikt vanuit een verzorgingshuis terug op zijn leven als huurmoordenaar in maffia- en vakbondskringen. Vriendschap en familie waren ondergeschikt aan het werk. Een fantastische, epische film, prachtig opgenomen en uitstekend geacteerd. Hij had wat mij betreft hoogstens iets korter gekund, zeker aan het eind.
****½ Ron 

 

   Luce – Julius Onah, Verenigde Staten, 2019, 109’.

Een highschoolfilm, waarin de tegenstellingen tussen zwarte en witte Amerikanen een belangrijke rol spelen. De film blijft spannend tot het eind. Er is mooie moderne muziek in de film. Ik zat op het puntje van mijn stoel om de film te volgen. Luce is een getalenteerde en geadopteerde zwarte jongen die een lichtend voorbeeld voor klasgenoten is, maar ook een jongen die een eigen, verborgen leven heeft.
**** Peter

Luce is als geadopteerde zwarte student uit Eritrea een modelleerling, met liefhebbende ouders. Als een lerares serieuze bedenkingen tegen hem uit, kantelt het beeld dat wij van Luce hebben. En ook zijn ouders gaan hem kritisch bekijken. Dit is een bijzonder boeiende thriller die me ook achteraf genoeg stof tot nadenken gaf.
**** Ron

 

   Galapagos: Hope for the future – Evert van den Bos, Nederlend, 2019, 85’.

Een mooie natuurdocumentaire over de vulkanische eilanden op 1000 km voor de kust van Ecuador. Eilanden bekend om de reuzenlandschildpadden (galapago = schildpad in het Spaans). Charles Darwin bedacht zijn evolutietheorie toen hij hier verbleef en de vele diersoorten op de eilanden bestudeerde. Ik herinner mij vooral het baltsgedrag van de blauwvoetgenten en de fregatvogels. Niets menselijks is deze vogels vreemd of is het andersom? Verleiden, cadeautjes geven en parmantige dansjes maken.
**** Peter

 

   The report – Scott Z. Burns, Verenigde Staten, 2019, 119’.

Daniel Jones leidde het onderzoek naar de martelmethoden die de CIA na 9/11 toepaste. Die druisten in tegen alles waar de Verenigde Staten voor zeggen te staan. De CIA werkt hem fors tegen en hij komt voor moeilijke keuzes te staan. Dit is een spannende en boeiende film!
**** Ron

 

   Light of my life – Casey Affleck, Verenigde Staten, 2019, 119’.

Vrijwel alle vrouwen zijn door een ziekte overleden. Een vader trekt met zijn 11-jarige dochter , als jongen verkleed door een vijandige wereld. Kan hij iemand vertrouwen die hem onderdak biedt? Een indrukwekkende film door de dreigende sfeer, de mooie beelden en het prachtige spel, zeker ook van het meisje dat de dochter speelt.
****½ Ron

 

   Sorry we missed you – Ken Loach, Verenigd Koninkrijk / Frankrijk / België, 2019, 101’.

Sorry we missed you is de tekst die koerier Ricky in de brievenbus stopt als hij weer een pakje niet kan afleveren. De film laat zien dat we in een tijd leven waar alles onder tijdsdruk staat. Het gezinsleven komt zo ongelooflijk onder druk te staan. Deze film zet je aan het denken hoe het zo ver heeft kunnen komen in onze huidige maatschappij. Prachtig gemaakt en gespeeld.
***** Els

Ricky werkt als ZZP-er, als pakketbezorger, en Abby werkt in de zorg. Hun zoon, een puber, zet zich stevig tegen zijn ouders af. Door de vreselijke arbeidsvoorwaarden, waarbij Ricky zich afbeult, maar wel alle risico’s zelf moet dragen, zakken beide ouders langzaam weg in een soort drijfzand en de situatie wordt onhoudbaar. Het is een bijzonder urgente film, die wel heel zwaar is, er zat weinig luchtigheid in de film en de problemen bleven zich opstapelen. Maar zoals gebruikelijk bij Loach wordt er fantastisch geacteerd, en voel je veel medeleven met de personages.
**** Ron

 

   Amazing grace – Alan Elliott / Sydney Pollack, Verenigde Staten, 2018, 89’.

Concertregistratie van een optreden van Aretha Franklin uit 1972. Het concert is eigenlijk een kerkdienst, een gospelkerkdienst. Er is een begeleidend koor en een band. De dominee speelt soms op de piano. De kerkgangers zijn laaiend enthousiast, zingen, dansen en swingen. Aretha is indrukwekkend met haar mooie, krachtige stem. Een documentaire met prachtige blues, een fijn tijdsbeeld en mooie afro kapsels. Mick Jagger is een van de toeschouwers.
**** Peter

In ‘Amazing grace’ zien we de opnamen in 1972 van het bestverkochte gospelalbum aller tijden in een kerk in Los Angeles. Aretha Franklin zingt begeleid door een fantastisch koor voor een uitgelaten publiek van kerkgangers. Een grandioos, swingend optreden waarbij je amper op je stoel kunt blijven zitten.
**** Ron

 

   And then we danced – Levan Akin, Zweden / Georgië / Frankrijk, 2019, 105’.

Merab danst bij een traditionele Georgische groep. Zijn vriendin is Mary, en hij danst vaak met haar. Maar als er een nieuwe danser bij de groep komt is dat een concurrent voor Merab, maar er is ook en duidelijke klik tussen de twee jonge mannen. Er zijn geldproblemen, en de broer van Merab wil niet deugen. Dat maakt van dit verhaal over deze ontluikende liefde wel een heel zware film. Er waren mooie dansscènes, de film nam hier ook de tijd voor.
*** Ron

 

   The interpreter – Martin Sulík, Slowakije / Tsjechië / Oostenrijk, 2018, 113’.

De zoon van een slachtoffer van de Tweede Wereldoorlog zoekt een voormalige SS-er op in Wenen, met een pistool in zijn zak. Deze is dood, en uiteindelijk gaat hij met diens zoon terug naar Slowakije, waar de oorlogsmisdadiger is geweest. De film geeft veel spanning: in het contact tussen de twee mannen en door onverwachte gebeurtenissen en voorvallen. Het verhaal boeide me van het begin tot het eind.  Ik moest na de film wel even bijkomen van een film die behoorlijk binnen kwam. De moeite meer dan waard!
**** Hennie

De zoon van een slachtoffer van de Tweede Wereldoorlog zoekt een voormalige SS-er op in Wenen, met een pistool in zijn zak. Deze is dood, en uiteindelijk gaat hij met diens zoon terug naar Slowakije, waar de oorlogsmisdadiger is geweest. Dit is een heel bijzondere roadmovie die geleidelijk op gang komt en daarna heel indrukwekkend wordt. De zoon van een slachtoffer gaat op reis met de zoon van een dader. Ik vind dit een absolute aanrader.
***** Ron

 

   Mi Vida – Norbert ter Hall, Nederland, 2019, 88’.

Film met Loes Luca in een prachtige hoofdrol. De Schiedamse kapster Lou gaat naar Cadiz voor een talencursus Spaans. Ze is bijna gepensioneerd en weet niet wat het leven haar nog kan brengen. Verwacht van Lou niet de zelfverzekerdheid die we van Loes Luca kennen. Ze speelt heerlijk onzeker en de situaties waarin ze komt zijn goed herkenbaar. Geen misplaatst effectbejag, maar een oprechte zoektocht naar je eigen dromen.
**** Peter

Loes Luca speelt een oudere vrouw die na de verkoop van haar kapperszaak naar Spanje reist om na te denken over de toekomst. Ze leert nieuwe mensen kennen en denkt na over mogelijke keuzes in haar leven, terwijl haar kinderen aan haar trekken.Het verhaal wordt ingetogen en sfeervol verteld en zeker van deze tijd. De moeite waard!
**** Ron

 

   Martin Eden – Pietro Marcello, Italië, 2019, 129’.

Je zou het aan de naam van de hoofdpersoon niet zeggen, maar Martin is een Italiaan in Napels. Hij is vanaf zijn 11de werkzaam als matroos. Wanneer hij de rijke Elena ontmoet beseft hij dat hij arm en laaggeschoold is. Hij wil vanaf dat moment schrijver worden. Ik houd van films die gaan over arm en rijk en ik houd van de sfeer van een film die speelt in het zuiden van Italië. In de film zitten veel originele beelden, die niet speciaal gemaakt lijken voor de film. Het geeft de film iets aangenaam authentieks.
**** Peter

 

   Wat is dan liefde – Aniëlle Webster, Nederland, 2019, 103’.

In de eerste helft van de film dacht ik, is dit leuk? Een advocatenkantoor vol met ijdele kakkers en vrouwen in een ondergeschikte rol als lustobject. Ik had al ergens gelezen dat actrice Elise Schaap een fantastische rol speelt als advocate Cato de Deugd. En dat blijkt vooral in het tweede deel van de film wanneer het verhaal goed op gang komt. De film heeft ook nog een knallend en verrassend einde. Dit is leuk!
**** Peter

 

   De Liefhebbers – Anna van der Heide, Nederland, 2019, 96’.

Jan Liefhebber is een nogal dominante oudere architect. Hij heeft 4 volwasen kinderen die allemaal hun serieuze problemen hebben. Daar komt dan de beginnende dementie van de vader nog bij. Er zitten wel erg veel verhaallijnen in deze film, die overigens allemaal netjes worden afgewerkt. Weinig verrassing dus, maar dankzij de prima acteurs nog acceptabel.
*** Ron

 

   Portrait de la jeune fille en feu – Céline Sciamma, 2019, Frankrijk, 119’.

Deze film is gemaakt door vrouwen en gaat voornamelijk over vrouwen. De film gaat verder over goed observeren. Een adellijke vrouw wordt geschilderd door een vrouwelijke schilder in de 18de eeuw. De twee raken verliefd op elkaar in een aangenaam trage film die bol staat van de symboliek. De vrouwen zijn mooi, de jurken zijn groot en er is heel soms mooie muziek. De gewichtigdoenerij irriteerde mij een beetje.
*** Peter

Een jonge vrouw wil zich eind achttiende eeuw niet laten portretteren voor een huwelijkskandidaat in het buitenland. Een schilderes doet een poging als gezelschapsdame. Geleidelijk leren ze elkaar kennen, waarderen en meer. Ze weten dat hun liefde tijdelijk moet blijven. Ik vond dit een prachtige film met heel fraaie beelden, mooi spel in een heel rustig tempo. Een film over kijken, die absoluut gezien mag worden.
***** Ron 

 

   Echo – Rúnar Rúnarsson, IJsland, 2019, 79’.

Het is kersttijd in IJsland. We zien in 56 scènes verschillende facetten van de beleving van deze tijd. Gefilmd in statische beelden, zonder commentaar. Het geeft een eigentijds beeld, met ook aandacht voor eenzaamheid en daklozen, maar het is een beetje kabbelend, en daardoor ook wat vrijblijvend.
*** Ron

 

   The best of Dorien B – Anke Blondé, België, 2019, 106’.

Dorien is dierenarts en zit in een huwelijkscrisis. Dan krijgt ze allerlei narigheid over zich heen. Op het belachelijke af, ook haar reacties op al deze ellende. Het is een soap, deze film, die ik volstrekt niet geloofwaardig vond. Wel mooie muziek, overigens.
** Ron

 

   Kapsalon Romy – Mischa Kamp, 2019, Nederland / Duitsland, 90’.

Ontroerende film over Romy (10 jaar) en haar oma. Oma heeft een kapsalon en zij wordt steeds vergeetachtiger en verwarder. Voor Romy is oma eerst een oppasoma, later wordt ze oma's onmisbare assistent. Het is klein, herkenbaar Hollands drama met een Deens tintje. De film is helemaal niet kinderachtig, wel ontroerend sentimenteel. Er zitten leuke verrassingen in de film en er wordt prachtig geacteerd. Volgens mij veel meer een film voor volwassenen dan voor kinderen. Misschien wel geschikt voor hele lieve kleinkinderen.
***** Peter

De moeder van de 10-jarige Romy heeft een drukke baan en stalt het meisje bij oma, die een kapsalon heeft. Geleidelijk ontstaat er een band tussen Romy en haar oma, zeker als de laatste begint te dementeren. Romy blijkt de enige die naar oma kijkt en luistert. Deze jeugdfilm laat de warme band tussen de twee hoofdpersonen zien, met knap acteerwerk. De tegenstellingen zijn nogal dik aangezet, en niet alle gebeurtenissen zijn even geloofwaardig, maar de emoties worden goed overgebracht, en dat maakt de film absoluut de moeite waard, ook voor een volwassen publiek.
**** Ron

 

   Instinct – Halina Reijn, Nederland, 2019, 98’.

Een film met Carice van Houten, onze internationaal gelouterde actrice. Ik had mij erop verheugd. Carice speelt een arts in een gevangenis. Een van haar patiënten is een gevangene die veroordeeld is voor het plegen van meerdere gewelddadige verkrachtingen. Er is herkenbaarheid, zeker, de film speelt zich af in de oude Bijlmerbajes. Er is spanning, zeker, ga zelf maar kijken. Er is Carice, mooi en bijzonder in beeld gebracht. Maar er is toch vooral veel ongeloof over het hele verhaal. Vertrouw nooit een psychopaat met een witte Vlaamse reus, dat heb ik ervan geleerd.
** Peter

Nicoline start als ervaren psychologe met een nieuwe baan in een gevangenis. Ze wordt de behandelaar van Idris, een gewelddadige verkrachter. Er is een duidelijke spanning tussen de twee, die steeds sterker wordt, met name door de dubbele boodschappen die Nicoline uitzendt. Dit is een knap gemaakte film met veel spanning en uitstekend acteerwerk. Ik kreeg wat weinig achtergrond mee van haar, waardoor het mij niet geheel duidelijk werd waardoor de vrouwelijke hoofdpersoon zich zo gedroeg en dat vind ik wel een tekortkoming van een psychologische thriller.
***½ Ron

 

   Temblores – Jayro Bustamante, Guatemala/Frankrijk/Luxemburg, 2019, 107’.

Pablo is getrouwd en heeft 2 kinderen. Als hij zijn gezin verlaat om met zijn vriend te gaan samenwonen, keert zijn hele familie zich tegen hem. Hij mag zijn kinderen niet meer zien en verliest zijn baan. In deze indrukwekkende, beklemmende film zien we hoe hij zwicht en een door de kerk uitgevoerd programma ondergaat, om zich te laten ‘genezen’ van zijn zondige verlangens. Ik vond dit een zeer aangrijpende film, en weet niet zo goed of ik het meest onder de indruk was van de manier waarop een mens gemangeld wordt door zijn omgeving, of door de onnozele kwaadwillendheid van de gelovigen die hem kapot proberen te maken.
**** Ron

 

   System crasher – Nora Fingscheidt, Duitsland, 2019, 118’.

‘System crasher’ is een film die me bij mijn strot greep. Er zijn dus kinderen waar de jeugdzorg geen grip op krijgt. Wat een weergaloze rol van de kleine Helena Zengel, alsof ze haar rol niet speelt maar daadwerkelijk een door het lint getrokken en getraumatiseerd kind is.
***** Els

 

   Mjólk – Grímur Hákonarson, IJsland, 2019, 92’.

In ‘Mjólk’ gaat boerin Inga op haar eigen, vaak komische wijze de strijd aan tegen de coöperatie waar haar gemeenschap van afhankelijk is. Veel humor met een rouwrand, voortreffelijk gespeeld.
**** Els

Deze ontroerende film gaat over Inga die na de dood van haar man de strijd aangaat met de corruptie en ongelijkheid in de landbouwgemeenschap op IJsland. Een mooie film over het harde leven van de boeren op IJsland. Een harde strijd! Strijd, die voor meer boeren op deze wereld, in welke vorm dan ook, actueel is. Prachtige landschappen!
**** Hennie

 

   Parasite – Bong Joon-ho, Zuid-Korea, 2019, 132’.

De film ‘Parasite’ was een verrassende film. Zeker van het begin heb ik erg genoten, een geheel nieuwe manier om uit de armoede te ontsnappen. Het eindigde voor mij over de top en duurde daardoor te lang. Maar zeker de moeite waard!
*** Els

Geslepen oplichters, een echtpaar met hun twee kinderen, infiltreren in een rijk gezin. Dit leidt tot veel verrassende verwikkelingen en enkele gewelddadigheden. De film is prachtig vormgegeven, boeide tot het eind, liet prima acteerwerk zien en bevat ook veel, soms zwarte, humor. De film toont ook het grote verschil tussen arm en rijk in Zuid-Korea. En juist dankzij de humor kon ik leven met het incidentele geweld, dat niet heel expliciet in beeld werd gebracht. Ik vond het een prachtfilm.
***** Ron 

 

   Official Secrets – Gavin Hood, Verenigd Koninkrijk / Verenigde Staten, 2019, 112’.

Deze film moet je zien als je wilt weten wat vooraf ging aan de oorlog in Irak. Deels weten we dat, maar dit geeft een inkijkje in de keukens van de hoogste regeringsfunctionarissen in Engeland en Amerika: ja Busch & Blair, en de verschillende inlichtingendiensten. Een eersteklas thriller, goed gespeeld en nog op waarheid gebaseerd bovendien. Eigenlijk moet iedereen die film zien!
***** Carla

Film waarin alleen gepraat wordt. Dat is aanvankelijk niet erg enerverend. Gaandeweg de film raakte ik geboeid door de beweegredenen van de klokkenluidster, gespeeld door Keira Knightley. Alles draait om de geheime diensten van het Verenigd Koninkrijk en de Verenigde Staten die een aanval op Irak proberen te rechtvaardigen. Katherine Gun is de klokkenluidster die haar privéleven in gevaar brengt.
**** Peter

Een medewerkster van de Britse veiligheidsdienst ziet in de aanloop naar de inval in Irak hoe onwettig haar regering de inval erdoor probeert te drukken. Ze maakt een bericht openbaar en wordt als klokkenluider aangeklaagd. Er zat bijna aldoor veel vaart in de film, al kwam de klokkenluidster soms wel naïef en erg weifelend over. Bij het verrassende slot zat ik weer ademloos te kijken.
**** Ron

 

   Fisherman’s friends – Chris Foggin, Verenigd Koninkrijk, 2019, 112’.

Voor subtiliteit en originaliteit gaat deze komedie vast geen prijzen winnen, maar denkend aan ‘The full monty’ zal een groot publiek deze film zeker kunnen waarderen vanwege zijn humor, warmte en onverwoestbare zeemansliederen.
***½ Astrid

In dit waargebeurde verhaal zien we hoe een shanty-koor uit een vissersdorpje in Cornwall landelijk beroemd wordt en in de top-10 terecht komt. De tegenstellingen werden mij veel te veel aangedikt, zoals er weinig subtiels in de film zit. Elkaar recht in het gezicht uitlachen lijkt hier de norm te zijn. Ik vond de meeste humor die langs kwam niet grappig en de gebeurtenissen nogal voorspelbaar. Niet mijn film dus, al wordt er mooi gezongen.
**½ Ron

 

   An unexpected love – Juan Vera, Argentinië, 2018, 136’.

… in Zuid-Amerika. Een ouder echtpaar zwaait hun zoon uit als hij gaat studeren in Europa. Wat hen rest is, behalve het legenestsyndroom, de vraag wat hen samen nog bindt behalve routine. De klad is in hun huwelijk gekomen en echtscheiding volgt. De jaren erna volgen wij hun wederwaardigheden: amusant, herkenbaar en sympathiek. Een ‘feelgood movie’ zogezegd.
*** Carla

Marcos en Ana zijn vijftigers. Hun zoon gaat in het buitenland studeren. Ze moeten hun relatie opnieuw uitvinden en besluiten, zonder dat daar een concrete aanleiding voor is, uit elkaar te gaan. Nu moeten ze een eigen leven opbouwen. Ik vond deze Argentijnse film, waarin veel herkenbare levensvragen langskwamen, heerlijk om te zien, en genoot ook van het natuurlijke acteerwerk.
**** Ron

 

   The swallows of Kabul – Zabou Breitman / Eléa Gobbé-Mévellec, Frankrijk / Luxemburg / Zwitserland, 2019, 82’.

We leren 2 stellen kennen in Kabul ten tijde van de Taliban. Twee docenten die hun baan kwijt zijn en een gevangenbewaker met zijn ernstig zieke vrouw. Dit is een animatiefilm die uitgaat van aquarellen, we zien dus prachtige beelden van veel verschrikkingen. Ik vond het verhaal wat simpel, maar de strekking van de vrijheid van de symbolische zwaluwen raakte me wel. De film mag best gezien worden.
**** Ron

 

   Downton Abbey – Julian Fellows, Verenigd Koninkrijk, 2019, 122’.

Ik had de TV-serie niet gezien, en was benieuwd naar deze film. De handeling was voor mij, zonder voorkennis, ook goed te volgen, zo ingewikkeld zijn de verhaallijntjes niet. Ik zag prachtige opnamen op een fraaie locatie en goed acteerwerk, maar een weinig verrassend verhaal. Veel kleine probleempjes die allemaal netjes worden opgelost. Maar de film is zeker onderhoudend.
*** Ron

Heerlijke kostuum film, ook ik had de serie niet gezien, maar dat was geen probleem. Goed geacteerd en lekker luchtig.
**** Astrid 

 

   Only you – Harry Wootliff, Verenigd Koninkrijk / Zweden, 2018, 119’.

Een zwaar verliefd stel wil graag een kind, maar dat lukt niet. Omdat zij al 35 is gaan ze diverse trajecten in. Over de impact op hun relatie gaat deze film vooral. Ik kan me inleven in hun situatie, toch bleven de twee hoofdpersonen voor mij wat kleurloos, ik leerde ze eigenlijk niet goed kennen, en daardoor kon ik hun heftige emoties ook niet echt goed volgen. Knap geacteerd en fraaie beelden, dat dan weer wel.
***½ Ron

Ik had een andere ervaring bij deze film dan mijn collega, het feit dat een kinderwens niet in vervulling gaat laat je zien wat dat met de hoofdpersonen doet en hoe ieder dat op zijn/haar manier verwerkt. Goed geacteerd en ontroerend.
****Astrid 

 

   El reino – Rodrigo Sorogoyen, 2018, Spanje / Frankrijk, 132’.

Er wordt een financieel schandaal ontdekt in een grote Spaanse politieke partij. Men besluit de vice-voorzitter te slachtofferen om alle anderen die ook betrokken waren te redden. Maar deze vecht terug met een tijdbom onder de volledige Spaanse politiek. De film geeft heel geleidelijk bloot wat er speelt, maar wordt zinderend spannend met een verrassend slot.
**** Ron

 

   De Patrick – Tim Mielants, 2019, België, 97’.

Humor is heel persoonlijk, ik vond deze Warmerdam-achtige film zelf niet zo heel grappig. Patrick is de zwaar autistische zoon van de beheerder van een naturistencamping. Hij is een van de 12 hamers van een set kwijt en daar is hij door geobsedeerd, ook als zijn vader sterft. Het bleef allemaal vrij oppervlakkig en voorspelbaar. Wat is de meerwaarde van een naturistenterrein als locatie? En ondanks het sterke spel van Kevin Janssens als Patrick, bleef hij voor mij teveel een koddig typetje.
*** Ron

 

   Blinded by the light – Gurinder Chadha, 2019, Verenigd Koninkrijk / Verenigde Staten, 118’.

Javed is van Pakistaanse afkomst en leeft in het Engeland van 1987, ten tijde van Thatcher. Hij heeft last van zijn strenge vader, maar de muziek van Bruce Springsteen helpt hem bij het vinden van een doel in zijn leven. Dankzij de aanstekelijk enthousiaste acteurs en de muziek een heerlijke, soms ontroerende film.
**** Ron

 

   Miles Davis: Birth of the cool – Stanley Nelson, VS, 2019, 115’.

Deze documentaire over Miles Davis is een kunstwerk op zichzelf. Het is een overzicht van zijn leven, inclusief de dieptepunten, maar ook een analyse van zijn muziek in veel interviews en heel veel muziekfragmenten. Inspirerend en zeer de moeite waard.
***** Ron

 

   Apollo 11 – Todd Douglas Miller, Verenigde Staten, 93’, 2019.

De documentaire van de lancering van Apollo 11 brengt mij terug naar 1969. Het jaar van Floris (Rutger Hauer) en de zwart-wit televisie. Volgens mijn herinnering zag ik de lancering van de Apollo 11 in kleur in de etalage van Radio Modern. Helemaal zeker weet ik het niet. Het is leuk om het hele proces van de lancering en de landing op de maan nog eens te beleven. De geschiedenis komt echt tot leven. Ongelofelijk dat het kon en dat het goed afliep. Ook voor iedereen die het toen niet meemaakte.
**** Peter

 

   Tel Aviv on fire – Sameh Zoabi, Luxemburg / België / Israël / Frankrijk, 2018, 100’.

Dit is een komedie over een TV-soap die zowel in Israël als in Palestina populair is. Een jonge scriptschrijver wordt heen en weer geslingerd tussen zijn Palestijnse achtergrond en Israëlische belanghebbenden. Heerlijk ontspannend met talloze verrassende wendingen. Knap gedaan!
**** Ron

 

Bezig met laden