Effe kijke

Effe kijkes zijn korte recensies geschreven door onze eigen medewerkers. We geven maximaal 5 sterren.

 

   You were never really here – Lynne Ramsay, Verenigd Koninkrijk / Frankrijk / Verenigde Staten, 2017, 85’.

Ex-militair Joe, met een post-traumatisch syndroom, voert vuile klusjes uit in New York. Als hij de verdwenen dochter van een politicus moet vinden, gaat er een beerput open. Veel suggestief geweld, maar fantastisch geacteerd. En door de manier van filmen met veel details en close ups, en het doordachte gebruik van achtergrondgeluiden is dit een bijzonder indringende film geworden. Ik vond hem prachtig, maar kwam er wel lichtelijk gestrest uit.
***** Ron

 

   Het leven is vurrukkulluk – Frans Weisz, Nederland, 2018, 94’.

De film naar het boek van Remco Campert biedt ieder wat wils. Het verhaal is in de huidige tijd geplaatst. Je ziet bootcampers in het Vondelpark en tegelijkertijd krijg je ook het beeld van de jaren vijftig terug met de radio, de pick-up, de wandtelefoon en de vrije liefde. Een beeld van herkenning met een knipoog naar de preutsheid die je tegenwoordig meer ziet.
*** Els

 

   Jusqu’à la garde – Xavier Legrand, Frankrijk, 2017, 93’.

Tijdens de scheidingsprocedure van haar man besluit Miriam de volledige voogdij over hun zoon Julien aan te vragen, om hem te kunnen beschermen tegen haar gewelddadige ex. Zij vertrouwt hem niet met hun kind en hij is woedend dat hij geen eerlijke kans krijgt. De film begint in de werkkamer van de rechter. Wanneer de rechter echter besluit om een gedeelde voogdij toe te kennen, voelt Julien zich verscheurd tussen zijn ouders, en is hij vastbesloten om er alles aan te doen om het ergst denkbare te voorkomen.
**** Els

De scheiding tussen Miriam en haar man verloopt volstrekt niet soepel, en hun zoon Julien zit er tussenin. Wie schuldig is blijft lang onduidelijk, tot het volledig uit de hand loopt. Knap gedaan, maar weinig subtiel, daardoor hield de film mij steeds op afstand, ik werd niet meegesleept.
*** Ron

 

   Filmstars don’t die in Liverpool – Paul McGuigan, Verenigd Koninkrijk, 2017, 105’.

De ooit geliefde Hollywood-actrice Gloria Grahame ontmoet op tournee door Engeland de jonge acteur Peter Turner. Ze krijgen een vurige relatie al is zij 30 jaar ouder. Als ze ziek wordt, vangt zijn familie haar op in hun kleine huisje in Liverpool. Ik vond het mooi te zien met hoeveel warmte ze daar werd ontvangen.
***½ Els

Een aangrijpend liefdesdrama tussen Gloria Grahame, een filmster uit de zwart/wit-tijd en een jonge, zo’n 30 jaar jongere acteur. Zij is ernstig ziek, maar verzwijgt dit voor haar omgeving. Er was chemie tussen de hoofdrolspelers, en de film overtuigde me.
***½ Ron

 

   Lucky – John Carroll Lynch, Verenigde Staten, 2017, 88’.

Lucky is een narrige oude man, die in het zuiden van de Verenigde Staten woont, in een dorpje in de woestijn. Hij heeft zijn vaste routines en als hij een keer zomaar flauwvalt, kantelt zijn kijk op het leven en veranderen zijn contacten met de mensen om hem heen. Een onthaastende, prachtige film met ontroerende momenten en prachtig acteerwerk.
***** Ron

 

   Finding your feet – Richard Loncraine, Verenigd Koninkrijk, 2017, 111’.

Als de bijna gepensioneerde, welgestelde Sandra ontdekt dat haar man vreemdgaat verlaat ze hem en trekt in bij haar oudere zus. Ze leert een heel ander leven kennen. Ik vond dit een niet zo verrassende film met veel voorspelbare gebeurtenissen. Weinig subtiel, ieder speelt zijn vastgelegde rol. Wel goede acteurs, overigens.
** Ron

 

   Lady Bird – Greta Gerwig, Verenigde Staten, 2017, 94’.

Christina is 17 jaar en woont in Sacramento, Californië. Ze is eigenzinnig en botst geregeld met haar moeder. Ze laat zich Lady Bird noemen en komt alle dingen tegen die bij haar leeftijd horen, onzekerheid, vriendschap, eerste verliefdheid, je afzetten tegen je opvoeders. Ik vond dit een prachtige film die een warm en invoelend beeld geeft van de pijn die hoort bij het opgroeien. Er wordt niet alleen door de hoofdrolspeelster prima geacteerd. Het is een mooi verhal, de film raakte me.
***** Ron

 

   Der Hauptmann – Robert Schwentke, Duitsland / Portugal / Polen / Frankrijk, 2017, 118’.

Het is een afschuwelijk, waargebeurd verhaal dat we in stemmige zwart-witbeelden te zien krijgen. In april 1945 vindt een Duitse deserteur een officiersuniform en hij meet zich een nieuwe identiteit aan. Hij brengt ‘orde op zaken’ in een kamp vol gedeserteerde soldaten op een ongekend wrede wijze. Indrukwekkend, door de geluidstrack en de uitstekend gecaste hoofdrolspeler. En door de vraag die bij mij steeds naar boven kwam, wie doorziet de man en gebruikt hem daarmee voor zijn eigen duistere doeleinden?
**** Ron

 

   Foxtrot – Samuel Maoz, Israël / Zwitserland / Duitsland / Frankrijk, 2017, 108’.

De film begint met een Israëlisch echtpaar dat hoort dat hun zoon gesneuveld is, en we zien wat dit bij hen losmaakt. Daarna gebeurt er in de film, die in totaal uit 3 verschillende delen bestaat, nog veel meer. Een indrukwekkende film, door het verhaal, maar meer nog door de combinatie van bijzondere, vaak heel rustige beelden en de erbij horende geluiden. Ik heb gefascineerd zitten kijken!
***** Ron

 

   The death of Stalin – Armando Iannucci, Verenigd Koninkrijk, 2017, 106’.

Na de dood van Stalin in 1953 ontstond er in Moskou een gezagsvacuüm, chaos en een onmiddellijke machtsstrijd binnen de ministerraad, inclusief bijbehorende afrekeningen. Dit is een inktzwarte komedie over vreselijke gebeurtenissen, maar goed doordacht verfilmd met tal van bekende acteurs. Ik heb er van genoten.
**** Ron

 

   The Guernsey literary society – Mike Newell, Verenigde Staten, 2017, 123’.

Deze boekverfilming over gebeurtenissen op kanaaleiland Guernsey, dat in WO II door de Duitsers bezet was, heeft in mijn ogen een draak van een film opgeleverd. In een stroperig tempo, begeleid door veel violen wordt alles aangedikt en omstandig uitgelegd, en dus niets aan de verbeelding van de kijker overgelaten. Bijna alle gebeurtenissen zag ik lang van tevoren al aankomen. Geen aanrader dus.
*½ Ron

 

   The rider – Chloé Zhao, Verenigde Staten, 2017, 103’.

Brady traint paarden en rijdt op rodeo’s in het noorden van de Verenigde Staten. Bij een val raakt hij ernstig gewond en hij mag van de artsen nooit meer rijden. In een rustig tempo zien we hoe veel moeite de hoofdpersoon heeft met het feit dat zijn grote passie tot het verleden behoort. Het lijkt een documentaire, maar is echt een speelfilm, hoewel veel van de acteurs hun eigen situatie naspelen. Dat leidt ook tot ontroerende momenten.
**** Ron

 

   Aus dem Nichts – Fatih Akin, Duitsland/Frankrijk, 2017, 106’.

De titel verwijst naar het drama dat zich afspeelt in een gezin in Duitsland in 2011.  Een gewoon, liefdevol gezin tot het noodlot toeslaat. Totale verbijstering na het drama. Gevoelens van wraak en onbegrip steken de kop op na het eerste verdriet. Familieleden en politie hebben hun oordeel al snel klaar, maar niets is wat het lijkt in deze film. Je gaat mee in iedere wending van de achtbaan die voortraast. Welk recht zal geschieden? Aangrijpend, boeiend, fascinerend.
**** Carla

Een Duitse man van Turkse afkomst komt met zijn 6-jarige zoontje om het leven bij een bomaanslag. Zijn Duitse vrouw blijft verslagen achter. De film bestaat uit 3 sterk verschillende delen. Het is natuurlijk een schrijnend verhaal, maar ik voelde me door de vele onwaarschijnlijkheden in het verhaal nogal gemanipuleerd door de regisseur. En ik ben niet zo’n voorstander van eigen rechter spelen, vandaar dat ik nogal wat bedenkingen had bij deze film.

**½ Ron

 

   Katie says goodbye – Wayne Roberts, Verenigde Staten / Frankrijk, 2016, 88’.

Katie wil het iedereen naar de zin maken. Haar moeder, die werkeloos is. Haar bazin, voor wie ze als serveerster in een wegrestaurant in Arizona werkt. En zo'n beetje alle mannen van het dorp die haar graag 'een lift' geven. Ze is zo aardig dat je haar graag zou redden om haar te koesteren. Maar helaas loopt het allemaal heel anders. De film maakte bij mij veel emoties los, vertedering, woede en ongeloof.
**** Peter

Katie leeft met haar moeder in Arizona. Ze heeft geen normbesef, en kan geen nee zeggen, en dat keert zich tegen haar. Als een willoos slachtoffer laat ze alles en iedereen over zich heen komen. Ik vond het verhaal absoluut niet geloofwaardig en heb het bekijken van deze film ervaren als een overdosis narigheid. Maar er werden wel mooie landschappen getoond.
** Ron

 

   Hostiles – Scott Cooper, Verenigde Staten, 2017, 134’.

De film speelt zich af aan het eind van de 19e eeuw in het zuiden van de Verenigde Staten. Een militair die de indianen langdurig bevochten heeft, krijgt de opdracht een ernstig ziek opperhoofd van New Mexico naar Montana te brengen, naar het voormalige gebied van deze indianenstam. Er liggen talloze gevaren op de loer. Een prachtig verhaal, met sterk spel, mooie beelden en sfeervolle muziek.
****½ Ron

 

   Sweet country – Warwick Thornton, Australië, 2017, 113’.

Sam is aboriginal in het Australië rond 1920. Hij doodt uit zelfverdediging een blanke, en krijgt vervolgens een groep achter zich aan, nadat hij met zijn vrouw is gevlucht. Een sfeervolle film met een prachtig verhaal en fraaie beelden. De regisseur neemt de tijd om zijn verhaal te vertellen.
**** Ron

 

   Phantom thread – Paul Thomas Anderson, Verenigd Koninkrijk / Verenigde Staten, 2017, 130’.

Woodcock is een gerenommeerd mode-ontwerper. Hij leidt zijn modehuis samen met zijn zuster. Als hij de eigengereide en inspirerende Alma ontmoet, wordt ze zijn muze. Maar zij wil zijn ongedeelde aandacht. Alles klopt aan deze film, het is een boeiend verhaal, met fraaie kostuums, prachtig acteerwerk en voldoende psychologische diepgang. Ik heb hier niets op aan te merken.
***** Ron

 

   Marlina the murderer in four acts – Mouly Surya, Indonesië/Frankrijk/Maleisië/Thailand, 2017, 93’.

MARLINA, THE MURDERER wordt ook wel een feministische western genoemd. Marlina is net weduwe geworden, als er een aantal belagers bij haar afgelegen woning komen op Sumba Island in Oost-Indonesië. Ze vertellen wat ze met haar willen doen, maar wensen eerst nog wat te eten. En dan neemt Marlina wraak. In vier aktes wordt het verhaal verteld.
***½ Els

 

   Les gardiennes – Xavier Beauvois, Zwitserland / Frankrijk, 2017, 138’.

In LES GARDIENNES zien we hoe tijdens de Eerste Wereldoorlog de vrouwen het leven draaiende houden op het platteland wanneer de mannen opgeroepen zijn voor de strijd. Er speelt een liefdesverhaal waarin jaloezie en eer een tragische rol spelen. Mooi acteerwerk. De film had wel een stuk korter gekund.
***½ Els

We zien in de Eerste Wereldoorlog hoe het leven op het Franse platteland doorgaat, terwijl alle jonge mannen in de loopgraven liggen, en de vrouwen het alleen moeten rooien. Dit is een tragisch liefdesverhaal dat erg mooi pastoraal in beeld wordt gebracht met ook prachtig acteerwerk. Maar de film is wel tergend traag, je moet je echt laten meevoeren door de prachtige beelden.
**** Ron

 

   I, Tonya – Craig Gillespie, Verenigde Staten, 2017, 119’.

I, TONYA vertelt het verhaal van kunstschaatster Tonya Harding. Ze is vooral bekend om het “knie-incident”, waarbij geprobeerd was om haar rivale Nancy Kerrigan uit te schakelen voor de Olympische Spelen van 1994. Je krijgt een kijk op haar ongelooflijke jeugd met een keiharde moeder. De interviews met de hoofdpersonen van destijds waren ook interessant.
**** Els

Er zit veel humor in deze biopic over het dramatische leven van kunstrijdster Tonya Harding. Zij kwam uit een arm gezin met een zeer dominante moeder. De film is nadrukkelijk vanuit het perspectief van Harding gemaakt, en in de film zelf wordt al duidelijk gesteld dat de waarheid niet gevonden zal worden. Onderhoudend, met sterk acteerwerk.
**** Ron

 

   Nico, 1988 – Susanna Nicchiacelli, Italië, 2017, 93’.

Dit is een biopic over het leven van de zangeres die tot haar eigen verdriet vooral bekend bleef als zangeres van The Velvet Underground. Een ingetogen film met een bekende Deense actrice in een fantastische hoofdrol. Zeer indrukwekkende optredens en een aangrijpend verhaal.
**** Ron

 

 

Bezig met laden