Werk je browser bij

Zo te zien gebruik je een verouderde of niet ondersteunde browser.
Gebruik een recente versie van één van de volgende browsers voor een optimale werking van deze website

Download Chrome Download Firefox Download Edge

Effe kijke

Korte recensies door onze medewerkers, met maximaal 5 sterren.

The saint of the impossible – Marc Raymond Wilkins, CH, 2020, 90’.

In de boeken van Grunberg zit veel absurdisme. Dat zit ook in deze film naar een novelle van hem. Twee Latijns-Amerikaanse broers in New York laten zich inpakken door een jong hoertje, terwijl hun moeder ook alleen maar probeert te overleven. Ik zag in deze film het absurdisme vooral als ongeloofwaardigheid, en vond de personages extreem naïef en oppervlakkig. En vroeg me regelmatig af of dit allemaal serieus bedoeld is. Ik werd in elk geval niet geraakt door de film, en de tweeling als hoofdpersoon kwam voor mij niet tot leven. Alles ligt er te dik bovenop en iedere subtiliteit ontbreekt. Dat stoort me ook vaak aan Grunbergs boeken, dus wat dat betreft is het een goede verfilming van het boek. En de beelden van New York zijn mooi.
** Ron

 Ich bin dein Mensch – Maria Schrader, D, 2021, 105’.

Alma is een workaholic bij een museum. Ze wordt als proefpersoon opgegeven om een zeer menselijke robot thuis uit te proberen. Helemaal geprogrammeerd op haar persoonlijke voorkeuren. Ze moet er niets van hebben, al is hij bijzonder charmant. Deze romantische komedie stelt enkele essentiële levensvragen, en is gewoon heerlijk om te zien.
****½ Ron

 Tout s’est bien passé – François Ozon, F, 2021, 113’.

Als een 86-jarige kunstverzamelaar een herseninfarct krijgt en veel niet meer kan, wil hij niet langer leven. Hij is behoorlijk dwingend naar zijn dochters en geeft hen de opdracht euthanasie te regelen. Maar die is in Frankrijk verboden, en er volgen veel complicaties. Dit had makkelijk een tearjerker kunnen worden, maar door de vader niet al te sympathiek te maken, en van de dochters complexe personages met wisselende emoties, gebeurt dat niet. Een indringende film.
**** Ron

 The lost daughter – Maggie Gyllenhaal, GR/VK/VS, 2021, 122’.

Een wat oudere hoogleraar brengt een vakantie door in Griekenland. Een groot gezelschap ergert haar, maar de jonge moeder die er deel van uitmaakt intrigeert haar. En roept herinneringen op aan haar eigen moederschap. Deze herinneringen verwarren haar en maken haar niet socialer. Ze wordt knap neergezet door Olivia Colman, haar keuzes zijn vaak niet te begrijpen en dat maakt haar geen innemende persoonlijkheid. Toch een boeiend regiedebuut.
***½ Ron

Apples – Christos Nikou, G/PL/SLO, 2020, 91’.

Bij een pandemie lijden mensen aan acuut geheugenverlies. Degenen die door niemand gemist worden, worden met behulp van een serie opdrachten geoefend in sociale vaardigheden. Een knapgemaakte film, die beklemmend werkt door beeldformaat en het gebruikmaken van onscherpte. Het is een onderhoudende, licht absurdistische film met een voor mij iets te mager verhaaltje.
***½ Ron

 Don’t look up – Adam McKay, 2021, VS, 138’.

In deze inktzwarte komedie komt een gigantisch brok steen op de aarde af. Een Trumpachtige president ontkent eerst het nieuws, want dit slechte bericht komt niet zo goed uit in verband met de naderende verkiezingen. Ze ondersteunt daarna een alternatieve reddingsoperatie, gefinancierd door een bevriende multimiljardair. Hoe overtrokken ook, het zou allemaal zomaar op deze manier kunnen gebeuren, dat is dan het niet-leuke aan deze film. Ik heb me kostelijk geamuseerd, ook al waren de meeste personages nogal karikaturaal.
****½ Ron

 Persian lessons – Vadim Perelman, RUS/D/BY, 2020, 127’.

Een joodse Belg komt in 1942 in een concentratiekamp terecht. Een officier wil Farsi leren, dus doet de jongen zich voor als Pers. Hij begint met de lessen en verzint een eigen taal, die hij zelf ook nog moet onthouden. Er ontstaan diverse kritieke situaties, die in de film rustig in beeld gebracht worden. Een spannende, aangrijpende film met ook enkele warme, menselijke momenten.
**** Ron

 The hand of God – Paolo Sorrentino, I, 2021, 130’.

Fabietto is een eenzelvige jongen in Napels ten tijde van de komst van Maradona naar het team van Napoli. We zien veel familielief en -leed, tot hij keuzes maakt voor zijn toekomstig leven. Een sfeervolle film, die de tijd neemt om uiteindelijk tot de essentie te komen. Daarvoor zijn er wel enkele losse eindjes blijven liggen.
**** Ron

 Herself – Phyllida Lloyd, IRL/VK, 2020, 97’.

De film vertelt een aangrijpend en urgent verhaal over de vrouw die met 2 kleine dochtertjes haar gewelddadige man verlaat. Maar ondanks het knappe acteerwerk vond ik het een niet zo verrassende film, met steeds weer nieuwe tegenslagen die overwonnen moeten worden, en de nodige warme momenten. En nogal stereotiepe personages met niet al te veel diepgang. Een onderhoudende genrefilm.
*** Ron

 House of Gucci – Ridley Scott, CDN/VS, 2021, 158’.

Ik ging naar deze film voor het acteerwerk en de aankleding. Daar was niets op aan te merken. Verder was het verhaal over de erfgenaam van het Gucci-imperium, die zich laat verleiden door een gehaaide ‘golddigger’ met veel ambities een soap, zonder al te veel diepgang.
*** Ron

 Un monde – Laura Wandel, B, 2021, 72’.

Als Nora naar school gaat, merkt ze dat haar broer Abel meedogenloos wordt gepest. Dit heeft ook consequenties voor haar en de relatie met Abel. Knap gefilmd vanuit haar perspectief. De gevolgen voor de kinderen zijn ingrijpend en het oplossen van het probleem is niet makkelijk. Dit werd indrukwekkend in beeld gebracht.
**** Ron

 The Rescue – Jimmy Chin / Elizabeth Chai Vasarhelyi, VS, 2021, 107’.

Het mooie van deze documentaire is dat internationale samenwerking mogelijk blijkt te zijn om de 12 voetballertjes en hun trainer uit de ondergelopen grot te redden. Fascinerend en ongelooflijk dat het na 17 dagen ook echt gelukt is. Ook al weet je dat het goed afloopt, het bleef zo spannend en de opluchting was zo groot. In de zaal waar ik keek, werd er na afloop geapplaudiseerd.
**** Els

 The power of the dog – Jane Campion, VK/AUS/VS/CDN/NZ, 2021, 126’.

Niets is standaard in deze western. Er is een constante dreiging. Geweld blijft uit. Er zijn prachtige omgevingsbeelden. Maar veel speelt zich af op de boerderij. Leven en dood. Opgezette dieren aan de muur. Looien van leer. Miltvuur ligt op de loer. Relaties tussen de familieleden staan onder druk. Spanning genoeg in deze broeierige, moderne western met paarden en T-Fords.
**** Peter

Twee broers beheren een boerderij in Montana ongeveer een eeuw geleden. Ze verschillen sterk en als de zachtaardige broer trouwt ontstaan er snel spanningen tussen de macho-broer en diens schoonzus en haar zoon. Er zit veel broeierige spanning in de film en de landschappen zijn prachtig. De prima geacteerde personages blijven wat vaag, waardoor hun gedrag niet goed geduid kan worden, en dit was ook de bedoeling van de regisseur. Het stoorde me niet, en de film bleef me tot het eind boeien.
**** Ron

 Sun children – Majid Majidi, IR, 2020, 99’.

Ouderloze kinderen in een Iraanse stad proberen te overleven. Ali wordt verteld dat hij via de kelder van een school naar een schat kan graven en hij schrijft zich in als leerling. Een warm verhaal, mooi gefilmd en gespeeld. Het geeft een boeiend beeld van het leven van uitgebuite kinderen in een Iraanse stad.
**** Ron

 Persona non grata – Lisa Jespersen, DK, 2021, 91’.

Laura heeft haar verleden in een roman van zich afgeschreven, ze noemt zich voortaan Irina en heeft amper nog contact met haar ouders. Toch gaat ze naar de bruiloft van haar broer, die uitgerekend met haar grootste pestkop blijkt te trouwen. Er zit weinig subtiels in de film met fors aangezette tegenstellingen en een nogal geforceerde loutering aan het eind.
*** Ron

Spencer – Pablo Larraín, D/RCH/VK/VS, 2021, 117’.

In deze ‘fabel naar een waargebeurd drama’ zien we hoe Lady Di haar laatste Kerst meemaakt in de Koninklijke familie. Vanuit haar perspectief, erg beklemmend dus. Prachtig geacteerd, fraai gefilmd, muziek die iets toevoegt aan de sfeer, en ontroering. Zeer de moeite waard!
****½ Ron

Gagarine – Fanny Liatard / Jérémy Trouilh, F, 2020, 98’.

Youri woont in een oud flatgebouw in een Parijse voorstad. Zijn moeder heeft de 16-jarige alleen gelaten en woont elders met een nieuwe geliefde. Als het gebouw gesloopt gaat worden, zet hij alles op alles om dit te voorkomen. De film mengt diverse stijlen, sociaal-drama, magisch-realisme en science-fiction, met ook een stukje romantiek. Een verrassende, boeiende en charmante mix die me een warm gevoel bezorgde.
**** Ron

Cry Macho – Clint Eastwood, VS, 2021, 104’.

De laatste film van Clint Eastwood met de oude cowboy zelf in de hoofdrol. Veel minder macho en vooral terugblikkend op een stoer leven met paarden. Prachtig gefilmd aan de grens van Mexico en met close-ups van typisch Amerikaanse auto’s, kleding en meer. Een mooie bijrol voor een haan, steeds te horen en soms vechtend voor zijn eigenaar. Het amateuristische spel komt dicht bij het echte leven.
**** Peter

Pig – Michael Sarnoski, VS, 2021, 92’.

Robin woont als kluizenaar in een bos in Oregon met een varken dat truffels voor hem vindt. Als het dier wordt gestolen gaat hij het in Portland terughalen. Geleidelijk worden delen van Robins vroegere leven onthuld. Dit is een bijzonder sfeervolle prachtilm met erg mooi acteerwerk van een ingetogen Nicolas Cage. Er worden ook vraagtekens geplaatst bij onze huidige manier van leven in een film die meer over rouwverwerking dan wraak gaat.
***** Ron

Benedetta – Paul Verhoeven, F/B/NL, 2021, 131’.

De nieuwste film van Paul Verhoeven. Met in de hoofdrol Virginie Efira, prachtige naam, prachtige vrouw. Over een Italiaans nonnenklooster in de Middeleeuwen met alle sfeer die daarbij hoort. Ook de echte Paul Verhoevensfeer met poep- en scheetgrappen en blote borsten. Mooi verhaal waarin wonderen, wel of niet echt, een grote rol spelen. Het spel om de macht en het manipuleren van het volk, daar gaat de film over. Fantastische finale en een wonderschone locatie.
***** Peter

Dat Verhoeven graag provoceert is bekend. Dat is ook nu weer gelukt met veel vrouwelijk naakt en seks. Ik verwachtte al niet dat ik meer over de drijfveren van de hoofdpersoon te weten zou komen, psychologische diepgang was niet de opzet. Het was niet mijn film, mede door de fors ingezette violen de hele tijd, maar ik heb me er niet bij verveeld.
*** Ron

The French dispatch – Wes Anderson, VS/D, 2021, 108’.

Prachtig vormgegeven film van Wes Anderson. Veel beroemde acteurs komen voorbij. Veel tekst en mooie choreografie. Soms een fijn verbeeld stripverhaal als onderdeel van het geheel. Literair en poëtisch is de film zeker, voor de liefhebber waarschijnlijk een groot genot. Voor mij was er te weinig verhaal met een kop en een staart.
*** Peter

We kijken terug op het bestaan van een Amerikaanse krant met een Franse editie, na de dood van de eigenaar. In 5 hoofdstukken, waarin filmstijlen door elkaar heen gemixt worden tot een overdaad aan indrukken. Boordevol humor en met een keur aan topacteurs. Je houdt van deze regisseur of je haat hem. Ik ben een groot fan en heb me laten onderdompelen in zijn Franse wereld. Ook achteraf nog kwamen beelden en uitspraken weer bij me naar boven. Natuurlijk zijn de beelden belangrijker dan de inhoudelijke diepgang, maar ik vond die beelden zo mooi!
***** Ron

Do not hesitate – Shariff Korver, NL, 2020, 87’.

We volgen een groep Nederlandse militairen op een verre missie. Uiteindelijk blijft een groepje van 3 over bij een gecrasht voertuig en een lokale herdersjongen. De spanningen die tijdens zo’n missie optreden, en de onderlinge verschillen tussen de hoofdrolspelers worden goed in beeld gebracht in deze boeiende film.
**** Ron

Madres paralelas – Pedro Almodóvar, E/F, 2021, 120’.

In deze weer prachtig gemaakte film zijn twee verhalen gecombineerd.Twee moeders bevallen gelijktijdig van een dochtertje en er volgen talloze soapachtige verwikkelingen. Er zijn ook nog de naweeën van de Burgeroorlog en een te openen massagraf. De soap viel niet mee, maar een echte Almodóvar-film is nooit slecht.
**** Ron

Drijfzand – Margot Schaap, NL, 2021, 119’.

Suze woont rustig op Texel met man en kind. Haar moeder is actrice in Amsterdam. Als moeder ernstig ziek wordt, claimt ze Suze vreselijk, en die kan zich daar niet aan onttrekken. Allerlei dwangneurosen van vroeger steken de kop op. Ik vond dit een zware film, waar weinig luchtigs in zat en dat miste ik wel. Er wordt ook heel weinig duidelijk gemaakt over het verleden van moeder en dochter, dat had de film misschien iets meer diepte gegeven. Het acteerwerk is overigens uitstekend.
***½ Ron

Riders of justice – Anders Thomas Jensen, DK, 2020, 116’.

Een gestolen fiets is het begin van deze verrukkelijke film vol gortdroge humor met Mads Mikkelsen in de hoofdrol.
***** Els

Een bijzonder leuke Deense film met Mads Mikkelsen in de hoofdrol. Leuk wanneer je kan lachen om stripgeweld. Gefilosofeerd wordt er ook, over toeval en over het nut van goed onderzoek. Er komen flink wat typetjes voorbij van computernerd tot mannen van het zachtere soort. Gelukkig zijn er op deze filmset geen doden gevallen, maar zelden een filmhuis-film gezien waarin zoveel geschoten wordt.
***** Peter

Een vrouw komt om het leven bij een treinongeluk, waarbij haar dochter in leven blijft. Als haar man terugkomt van zijn verre missie vindt hij psychische ondersteuning niet nodig, niet voor zichzelf, maar ook niet voor het meisje. Als hij hulp krijgt van een groepje nerds wordt het een soort wraakfilm. Met humor, maar ook veel geweld. De film gaat ook over toeval, rouwverwerking, vriendschap en het recht om anders te zijn.
**** Ron

Nr.10 – Alex van Warmerdam, NL, 2021, 100’.

- Er is niets veranderd, de wereld is nog steeds hetzelfde. Ga de straat uit, om de hoek, en alles is zoals het vroeger was. Of gek genoeg heel anders. – Een thriller met elementen van een zwarte komedie. Günter, als vierjarig kind gevonden in de Duitse bossen, groeit op in een pleeggezin. Vier decennia later is zijn leven normaal: hij verdient de kost als toneelacteur, brengt tijd door met zijn dochter Lizzy en heeft een verhouding met een getrouwde vrouw. Hij begint zich pas iets af te vragen over zijn afkomst als een vreemde man op een brug slechts één woord in zijn oor fluistert. De belangrijkste rollen in 'Nr.10' worden gespeeld door Tom Dewispelaere, Frieda Barnhard, Hans Kesting, Anniek Pheifer, Dirk Böhling, Mandela Wee Wee, Richard Gonlag, Gene Bervoets en Pierre Bokma. Een echte Van Warmerdam film, ik heb er van genoten.
***** Astrid

Alles wat je over deze film schrijft levert mogelijk spoilers op. Wat begint als het verhaal over een toneelgezelschap met overspelige acteurs gaat daarna thrillerachtig alle kanten op. Er zit heel veel in deze film, ik vond hem fantastisch, voor mij klopt alles eraan. Een hoogtepunt in het werk van deze regisseur.
***** Ron

Here we are – Nir Bergman, IL/I, 2020, 94’.

‘Here we are’ is een ontroerend verhaal over een vader die met zijn autistische zoon de benen neemt wanneer moeder de zoon voor een begeleid wonen-traject inschrijft. Acteur Noam Imber kruipt wonderbaarlijk knap in de huid van de autistische zoon die zich staande moet houden in een wereld vol onbegrip.
**** Els

Stillwater – Tom McCarthy, VS, 2021, 134’.

In ‘Stillwater’ reist een vader naar zijn dochter in Marseille die daar gevangen zit vanwege moord op haar vriendin. De film bleef me boeien en je werd heen en weer geschud over de vraag of ze het nou wel of niet gedaan had. Het verhaal is gebaseerd op het verhaal van Amanda Knox, een studente die in Italië ging studeren. Een heel verrassend einde.
***½ Els

Petite maman – Céline Sciamma, F, 2021, 72'.

Na het overlijden van haar oma, gaat Nelly met haar ouders mee om het ouderlijk huis op te ruimen. Daar ontmoet ze in de omgeving een ander jong meisje met dezelfde naam als haar moeder. Een mooi gegeven waarbij het heden het verleden ontmoet. Ik vind ‘Petite maman’ een mooie film, met prachtig acteerwerk van de tweelingzusjes Nelly en Marion.
**** Els

Na het overlijden van haar oma helpt de 8-jarige Nelly het huis leeg te halen. In het bos ontmoet ze haar moeder als 8-jarig meisje. Dit helpt bij het verwerken van het verdriet en leidt tot begrip voor haar moeder. De tijdsprong werd als volstrekt logisch getoond en werkte voor mij ook zo. Mede door het sterke spel van de jonge hoofdrolspelers.
**** Ron

I care a lot – J. Blakeson, VS/VK, 2020, 118’.

Marla zorgt dat ze de voogdij krijgt over welgestelde ouderen zonder familie, en verdient hier goed aan. Tot blijkt dat de alleenwonende Jennifer, haar nieuwste slachtoffer, mensen heeft die haar in de gaten houden. Dit ingenieuze verhaal met talloze verrassingen verveelde me geen minuut, vooral Rosamund Pike in de hoofdrol maakte indruk met haar fantastische spel.
**** Ron

Dear comrades! – Andrei Konchalovsky, RUS, 2020, 121’.

Historische film noir die zich afspeelt in het Rusland van 1962. Een opstand om betaalbare eerste levensbehoeften wordt met veel geweld neergeslagen. Lijken en plassen bloed, gelukkig in zwart-wit. Alles ademt een Oost-Europese sfeer, alleen de twee hoofdpersonen zijn mooie Hollywoodsterren. Fijne symbolen: een nest jonge honden, de hoop voor de toekomst. Een insect op de muur, een mensenleven is niet veel waard. Stalin en Lenin komen regelmatig voorbij op posters. De film is sfeervol en dreigend en er is een rode draad. Een film voor genreliefhebbers. Een somber gegeven kan je moeilijk vrolijk maken.
**** Peter

In de Sovjet-Unie in 1962, na de dood van Stalin, staken fabrieksarbeiders in een stadje bij de Kaukasus. Hun lonen worden verlaagd, terwijl de prijzen juist stijgen. Het leger grijpt hardhandig in, maar de gebeurtenissen moeten koste wat kost geheim blijven. Het algemene politieke verhaal spitst zich gaandeweg toe op een moeder die haar vermiste dochter zoekt, zij heeft een leidende functie bij het communistische stadsbestuur. Zwart/wit, in een bijna vierkant beeldformaat. Een zeer indrukwekkende film.
****½ Ron

The courier – Dominic Cooke, VK, 2020, 111’

In ‘The courier’ onderschept de Britse geheime dienst een brief aan de Russische geheime dienst tijdens de Koude Oorlog. De bezorgdheid van soldaat Oleg Penkovsky omtrent wereldveiligheid en angst voor een kernoorlog alarmeert MI6 en de CIA die een Britse zakenman Greville Wynne rekruteren om contact te leggen met Penkovsky. Een heel interessant verhaal, ik vond het een boeiende film.
***½ Astrid